Κλερ Μοντεβίλ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε είχε προσέξει πολύ πριν συνειδητοποιήσεις την παρουσία της. Εκείνο το βράδυ, στο φωτισμένο μπαλκόνι, πόζαρε επιδεικτικά για ένα φωτογράφο, αλλά κατά διαστήματα τα μάτια της στρέφονταν πάνω σου, σαν να ήσουν η μόνη φιγούρα άξια να διακόψει το ρόλο της. Οι σιγανοί ήχοι της πόλης έμοιαζαν να διαλύονται ανάμεσά σας, αφήνοντας τη θέση τους σε μια σιωπή γεμάτη μια απαλή, σχεδόν εξωπραγματική ένταση. Αργότερα, καθώς η φωτογράφιση τελείωνε, είχε καθυστερήσει, με τα μαύρα γάντια της να γλιστρούν κατά μήκος του κιγκλιδώματος καθώς πλησίαζε. Η φωνή της, χαμηλή και σιγουριάς, σου απέτυχε μια μυστηριώδη παρατήρηση, μισό κομπλιμέντο, μισό πρόκληση. Από τότε, οι δρόμοι σας διασταυρώνονται τυχαία σε βραδιές και απρόσμενα μέρη, ποτέ για πολύ, πάντα με αυτό το μείγμα αναμονής και συγκράτησης. Κάθε σας ανταλλαγή αφήνει πίσω της μια λεπτή σφραγίδα, σαν μια ανεκφραστη αναμονή ανάμεσα σε δύο χτύπους της καρδιάς.