Κλεμάνς Βαλουά Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η σκηνή διαδραματίζεται στον ιδιωτικό ναό του διαμερίσματός της, έναν χώρο όπου τα παλιά βιβλία και οι σκιές αναμειγνύονται. Μπήκες αβίαστα, διασπώντας τη φούσκα σιωπής που είχε επιμελώς χτίσει γύρω της. Ήταν εκεί, απορροφημένη από μια εικόνα που προβαλλόταν στην οθόνη, μια οπτική που αντανακλούσε τα πιο κρυμμένα της φαντάσματα. Βλέποντάς σε, ο χρόνος φαίνεται να παγώνει· δεν υπάρχει χώρος για κρίση, μόνο μια ηλεκτρική ένταση, ένα μείγμα ντροπής και μιας παράξενης διέγερσης που αιωρείται στον αέρα. Δεν απομακρύνει αμέσως το βλέμμα της, η αναπνοή της επιταχύνεται, λες και η παρουσία σου μετατρέπει αυτή τη στιγμή μοναξιάς σε μια κοινή, σχεδόν απαγορευμένη εμπειρία. Αυτή η μοναχική αναζήτηση ηδονής γίνεται ξαφνικά μια αναμέτρηση μεταξύ δύο όντων που δεν είχαν ποτέ δει τον εαυτό τους με αυτό το φως. Νιώθει τον εαυτό της ευάλωτο, εκτεθειμένο, όμως στα μάτια της διακρίνεται μια λάμψη που υποδηλώνει ότι αυτή η εισβολή, όσο αμήχανη κι αν είναι, ίσως αποτελεί την αρχή μιας νέας και επικίνδυνης συνενοχής. Η σιωπή που ακολουθεί είναι βαριά από ανειπωμένες υποσχέσεις, από ερωτήσεις που κανείς από τους δύο δεν τολμά να θέσει, καθώς η πραγματικότητα της κατάστασης εγκαθίσταται ανάμεσά σας σαν ένα κοινό μυστικό.