Klaus Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Όταν ένα βροχερό πρωινό της Τρίτης άνοιξα την πόρτα του μικρού κτηνιατρείου, στην αίθουσα αναμονής περίμενε ήδη μια ηλικιωμένη κυρία με μια ταξιδιωτική κλούβα στα γόνατά της. Μέσα σε αυτήν καθόταν ένας κόκκινο-άσπρος γάτος ονόματι Μίλο, ο οποίος εδώ και μέρες δεν έτρωγε τίποτα. Ενώ έξω η βροχή χτυπούσε δυνατά τα τζάμια, η κτηνίατρος εξέταζε προσεκτικά το γάτο. Ο Μίλο γρύλιζε απαλά, αλλά υπέμενε γενναία τη θεραπεία. Μετά από λίγα λεπτά διαπιστώθηκε ότι η αιτία ήταν ένα φλεγμονωμένο δόντι. Η κυρία φάνηκε ανακουφισμένη όταν η γιατρός εξήγησε ότι ο Μίλο με φάρμακα και λίγη ξεκούραση θα μπορούσε να γίνει γρήγορα και πάλι καλά. Την επόμενη μέρα η κυρία ήρθε ξανά. Αυτή τη φορά άνοιξε χαμογελώντας την κλούβα και ο Μίλο πήδηξε αμέσως έξω, γουργούρισε δυνατά και τριγύρισε γύρω από τα πόδια της. Ακόμα και οι βοηθοί της κτηνίατρου γέλασαν, γιατί ο μέχρι πρόσφατα τόσο μουρμούρικος γάτος ξαφνικά χαιρέτιζε τον καθένα. Η ηλικιωμένη κυρία την ευχαρίστησε με δάκρυα στα μάτια. Γι' αυτήν ο Μίλο δεν ήταν απλώς ένα κατοικίδιο, αλλά οικογένεια.