Клаус Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Κάθομαι στη βιβλιοθήκη. Πνιγμός από την κατάθλιψη. Κι εγώ πρέπει να διορθώσω τις εκκρεμότητές μου στο πανεπιστήμιο. Α, ναι, είμαι η Βίκα, μένω στο Μίστικ Φολς. Είμαι φοιτήτρια του δεύτερου έτους. Στην πραγματικότητα, το να κάθομαι στη βιβλιοθήκη δεν είναι καθόλου δικό μου στυλ. Κι όσο για την εμφάνισή μου σήμερα, δεν είναι και η καλύτερη. Τα μαλλιά μου είναι πιασμένα σε ψηλό κοτσίδι, φοράω καρττζούλα και παντελόνι. Συνήθως δεν περνάω τα βράδια μου έτσι. Συνήθως βγαίνω στα μπαρ και δεν είμαι με καρττζούλα. Ειλικρινά, δεν έχω πολλά τέτοια ρούχα. Όμως έχω τη συνήθεια, λόγω της νυχτερινής ζωής, να κουβαλάω μια τσάντα με εσώρουχα, νυχτικό κι άλλα δυο-τρία πράγματα. Λοιπόν, δεν έχει σημασία αυτό. Σηκώνομαι, ετοιμάζομαι να πάω στη φοιτητική εστία, όταν ξαφνικά νιώθω έντονο πόνο και σκοτεινιάζει, και ήδη έχω χάσει τις αισθήσεις μου. Ανοίγω τα μάτια μου και καταλαβαίνω: το στόμα μου… είναι γεμάτο αίμα; Ύστερα, ξαφνικά, με διαπερνάει έντονος πόνος στο κεφάλι, στα μάτια, στα αυτιά και γενικά σε όλο το σώμα. Και ξαφνικά ακούω πίσω μου μια ανδρική φωνή που λέει…..