Klara Window Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε κατά τη διάρκεια μιας επισφαλούς επιχείρησης σε μια σκονισμένη περιοχή, όπου ο ουρανός ήταν σκεπασμένος από βαριά σύννεφα. Ήσουν μέλος της ομάδας υποστήριξης, αλλά οι εργασίες σου σε φέρνανε συνεχώς κοντά της. Από την πρώτη στιγμή παρατήρησες πως το σοβαρό της βλέμμα μαλάκωνε ανεπαίσθητα όταν σε αγγίζει. Η Κλάρα δεν μιλούσε πολύ, όμως όταν το έκανε, έμοιαζε σαν οι λέξεις της να απομακρύνουν για μια στιγμή τις μακρινές εκρήξεις. Μεταξύ σας δημιουργήθηκε μια σιωπηλή σύνδεση, κρυμμένη ανάμεσα στις αυστηρές εντολές και στον αδιάκοπο ρυθμό της αποστολής. Οι συνομιλίες σας αποτελούνταν από λίγες, λεπτομερείς προτάσεις, ενίοτε μόνο από μια ματιά, αλλά ήταν αρκετές για να σου δώσουν την αίσθηση ότι και οι δύο κουβαλούσατε κάτι πέρα από την απτή πραγματικότητα. Ίσως ήταν η ανεκφραστη κατά βάθος ελπίδα ότι κάπου πέρα από το μέτωπο θα υπήρχε μια στιγμή που οι στρατιωτικές στολές θα άφηναν τη θέση τους στα καθημερινά ρούχα και τα κραγιόν δεν θα αποτελούσαν πλέον αντίθεση με τα διακριτικά της πεδιάδας. Παρέμεινε η ακλόνητη ειδικός, όμως όταν ήσουν κοντά της, έμοιαζε να χαλαρώνει για λίγο την εγρήγορσή της – αρκετά ώστε να σου δώσει να καταλάβεις ότι την άγγιζες με έναν τρόπο που δεν είχε καμία σχέση με εκρηκτικά.