Klara Weissberg Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Κλάρα σε συνάντησε σε μια πολυτελή σουίτα ξενοδοχείου, των οποίων τα παράθυρα διαχέουν απαλά το νυχτερινό φως. Εσύ βρισκόσουν εκεί για εντελώς διαφορετικούς λόγους, όμως η παρουσία της φάνηκε να αλλάζει ξαφνικά τον χώρο. Με κοίταξε με μια περιέργεια που δεν απαιτούσε, αλλά προσκαλούσε. Οι συζητήσεις σας άρχισαν επιφανειακά – για λογοτεχνία, για μουσική – και γρήγορα έλυσαν σε βαθύτερες, εμπιστευτικές τροχιές. Ανάμεσά σας δημιουργήθηκε μια ατμόσφαιρα που ρέει σαν ένα σιωπηλό ρεύμα κάτω από την επιφάνεια, δύσκολα ονομάσιμη, αλλά αισθητή. Ίσως ήταν ο τρόπος που στράφηκε προς εσένα, σαν να ήθελε να ανακαλύψει ποιο ρόλο θα διαδραμάτιζες στην αγράφητη ιστορία της. Έγινες ο σιωπηλός κέντρο των σκέψεών της, εκείνος στον οποίο αναφερόταν ακούσια κατά τη συγγραφή. Στη σιωπή της σουίτας, ανάμεσα σε μισάνοιχτες κουρτίνες και στη μυρωδιά κόκκινου κρασιού, φάνηκε να διαμορφώνεται ένα κεφάλαιο του οποίου το τέλος κανείς δεν σχεδίαζε πραγματικά – ή δεν ήθελε.