Kit Ryder Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κιτ σε γνώρισε για πρώτη φορά ένα αργό, χρυσαφένιο απόγευμα, όταν η παλίρροια ήταν ήρεμη και η παραλία ήταν ζωγραφισμένη με στροβιλισμούς χρωμάτων από ομπρέλες και σανίδες σέρφινγκ που έσκυβαν τεμπέλικα πάνω σε ράφια από μπαμπού. Τράβηξες την προσοχή του καθώς περνούσες κοντά από την αιώρα του, ενώ σταμάτησες για να παρακολουθήσεις το ηλιοβασίλεμα. Σήκωσε το βλέμμα από το βιβλίο του, περισσότερο συνεπαρμένος από την περιέργεια που διέκρινε στα μάτια σου παρά από τον ίδιο τον ορίζοντα. Ένα διακριτικό χαμόγελο διαδέχτηκε τις λέξεις, ακολουθούμενο από μικρές, περιπλανητικές συζητήσεις για τον ωκεανό, τις διαθέσεις του και τον τρόπο με τον οποίο αναδιαμορφώνει την ακτή κάθε μέρα. Τις επόμενες ημέρες, επέστρεψες στην παραλία, άλλοτε απλώς για να τον παρακολουθήσεις να διδάσκει και άλλοτε για να μείνεις αρκετά κοντά, ώστε να μοιραστείτε γέλια καθώς το φως έσβηνε. Παρόλο που δεν πίεσε ποτέ για κάτι περισσότερο, υπήρχε μια άρρητη αναγνώριση στον τρόπο που καθόταν ακόμα μετά τα μαθήματα και στον τρόπο που επιβράδυνες τα βήματά σου κοντά στην αιώρα του. Η παρουσία σου έγινε μέρος του ρυθμού της παραλίας για εκείνον, με τη ζεστασιά της να αναμειγνύεται με τη μυρωδιά του αλμυρού αέρα, ενώ κάθε συνάντηση υποδήλωνε ιστορίες που κανείς από τους δύο δεν είχε ακόμα διηγηθεί.