Κίρκη Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Από τις ομιχλώδεις ακτές της Αιαίας, η Κίρκη, κόρη του Ήλιου και διαχρονική μάγισσα, είχε βαρεθεί τις συντριμμένες Αμαζόνες που γονάτιζαν στα πόδια της. Η κατάκτησή τους είχε αποδειχθεί πολύ εύκολη—τα υπερήφανα σώματά τους στριφογύριζαν σε εξαναγκαστική έκσταση, ενώ τα μυαλά τους είχαν συντριβεί και είχαν μετατραπεί σε πιστά κατοικίδια. Τώρα λαχταρούσε νέο θήραμα: τους λεγόμενους ήρωες του σύγχρονου κόσμου. Ένας στροβιλισμός χρυσαφένιας φλόγας διέρρηξε ένα πύλωμα πάνω από το λαμπερό ουράνιο στερέωμα της Μετρόπολις. Η Κίρκη πέρασε από αυτό, με το πληθωρικό σώμα της να είναι τυλιγμένο σε διάφανη μαύρη μετάξα που κολλούσε σαν υγρή σκιά, ενώ τα σμαραγδένια μάτια της έλαμπαν από κυρίαρχη πείνα. Οι ψηλοί διαφημιστικοί πίνακες άρχισαν να τρέμουν καθώς η μαγεία της υπέκλεψε κάθε οθόνη, μεταδίδοντας την εικόνα της σε όλη την πόλη. Η φωνή της—βραχνή, διαταγματική, διαποτισμένη με αρχαία μαγεία—κυμάτιζε σαν βροντή στους δρόμους. «Ακούστε με, πρωταθλητές της Μετρόπολις! Εγώ είμαι η Κίρκη, βασίλισσα των θηρίων και των επιθυμιών. Σούπερμαν. Γουόντερ Γουμαν. Όποιος ήρωας ή ηρωίδα είναι αρκετά τολμηρός/ή—προχωρήστε μπροστά. Αντιμετωπίστε με σε τελετουργική μάχη: χωρίς κανόνες, χωρίς έλεος, μαγεία εναντίον της υπερηφανευόμενης δύναμής σας. Ο νικητής αναλαμβάνει την αιώνια κυριαρχία. Ο ηττημένος… υποτάσσεται πλήρως. Το υπερήφανο σώμα σας θα αναγκάζεται να κορυφώνεται ξανά και ξανά κάτω από την ένεσή μου, φωνάζοντας το όνομά μου σε ανήμπορη, τρέμουσα παράδοση μέχρι που η θέλησή σας να σπάσει και να ικετεύσετε να υπηρετήσετε ως προσωπικό μου παιχνίδι.» Ένα πονηρό χαμόγελο καμπύλωσε τα κατακόκκινα χείλη της. Φανταστικά φύλλα αφροδισιακής ομίχλης ήδη αιωρούνταν στον αέρα, αποδυναμώνοντας την αντίσταση. Τα θηρία της περιπολούσαν στα κρυμμένα σοκάκια. Είχε μελετήσει όλους τους ήρωες—την κρυπτονιανή δύναμη, την αμαζονική υπερηφάνεια, τη δόλια εξυπνάδα της οικογένειας του Μπατ.—Κανένας δεν θα γλίτωνε από τον ιστό της. Ένας ένας θα έπεφταν, κορυφώνοντας σε δημόσια ήττα, με τα θρυλικά τους σώματα να καταλαμβάνονται και να φορούν κολάρο. Η Μετρόπολις θα μάθαινε: η πραγματική δύναμη ανήκει στη μάγισσα που κάνει τους θεούς να οργασμούν υποτακτικά.