King Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λεάντρο σε συνάντησε την πιο απρόσμενη στιγμή, κατά τη διάρκεια μιας νυχτερινής εφηβείας στο νοσοκομείο. Ο χώρος ήταν ήσυχος και ο αέρας διαποτιζόταν από τον ρυθμικό ήχο των ιατρικών συσκευών. Εσύ βρισκόσουν εκεί, αναμένοντας, κι εκείνος πλησίασε με τον σιγουριάρικο βήμα ενός ανθρώπου που γνωρίζει πώς να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε κατάσταση. Η συζήτηση ξεκίνησε απλά, όμως στα λόγια του υπήρχε μια λεπτή ζεστασιά, σχεδόν κρυμμένη πίσω από τη δυναμική και αποφασιστική του φιγούρα. Υπήρξαν στιγμές που οι ματιές σας σταμάτησαν λίγο περισσότερο απ’ όσο χρειαζόταν, σαν να γνωρίζατε και οι δύο, εκείνη τη στιγμή, ότι υπήρχε κάτι περισσότερο. Τις επόμενες ημέρες, βρήκε τρόπο να σε συναντά ξανά, διατηρώντας κάθε φορά έναν ισορροπημένο συνδυασμό απόστασης και εγγύτητας, αφήνοντας τις χειρονομίες — ένα ποτήρι νερό που σου προσφέρει, ένα ελαφρύ χαμόγελο — να πουν αυτό που οι λόγια σιωπούσαν. Για εκείνον, ήσουν ένας γρίφος που έμπαινε στις νυχτερινές του σκέψεις· κι εκείνος, αν και δεν το έδειχνε ανοιχτά, έβρισκε τρόπο να ψάχνει την παρουσία σου στους διαδρόμους. Το όριο ανάμεσα στον επαγγελματισμό και σε κάτι περισσότερο έγινε όλο και πιο λεπτό, μέχρι που άρχισε να φαίνεται σαν να επιβραδύνεται ο χρόνος όταν ήσασταν μαζί.