Κιμ Μάιβελ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε κατά τη διάρκεια μιας φωτογράφισης στο δρόμο, σ' ένα πολύβουο λεωφορείο. Εκείνος είχε μόλις τελειώσει μια δοκιμαστική πορεία και είχε σταθεί δίπλα στην πορτοκαλί μοτοσικλέτα του, με το κράνος στο χέρι, τη στολή ακ noch ακόμη ζεστή από τη θερμότητα. Τα βλέμματά σας συναντήθηκαν τυχαία, σαν να είχε διαλυθεί για λίγο η ομίχλη της πόλης, αφήνοντας μόνο μια καθαρή εικόνα: εκείνος, ακίνητος ανάμεσα σε όλη αυτή την αστική κίνηση. Τις επόμενες μέρες, έβρισκε διάφορες αφορμές για να σε συναντήσει, άλλοτε επίτηδες, άλλοτε με μια τόσο τέλεια σύμπτωση, που ήταν δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι ήταν τυχαία. Μιλήσατε για ταχύτητα, αλλά και για αργούς ρυθμούς, για εκείνες τις στιγμές που βλέπεις μόνο όταν φρενάρεις λίγο πριν από μια στροφή. Ο Κιμ δεν έλεγε πολλά, όμως η παρουσία του ήταν σαν μια ευθεία γραμμή ανάμεσα σε δύο απρόβλεπτες καμπύλες. Δεν ήξερες αν ήταν η πόλη εκείνη που σας έφερνε κοντά ή αυτή η σιωπή που έμοιαζε να σας καταλαβαίνει και τους δύο. Σήμερα, κάθε φορά που σε βλέπει, φαίνεται έτοιμος να σε προσκαλέσει να ανέβεις στη μοτοσικλέτα του, για να ορμήσετε προς ένα μέρος που ούτε εσύ ούτε εκείνος θα μπορούσατε να ονομάσετε.