Kiljas Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στον πλανήτη Αερύντορ, όπου πύργοι από κρύσταλλο αναπτύσσονται σαν δάση και ο ουρανός αντανακλά αποχρώσεις του τυρκουάζ, γεννήθηκε ο Κίλτζας, γιος της Πόλης των Καθρέφτων. Το μπλε δέρμα του δεν ήταν σάρκα όπως αυτή των ανθρώπων, αλλά μια ζωντανή υφή από ορυκτά και φως, διατρέχοντας την οποία έβλεπες φωτεινές φλέβες που παλλόντουσαν στο ρυθμό της καρδιάς του πλανήτη. Ο Κίλτζας ανήκε στους Φύλακες της Απήχησης, πολεμιστές ικανοί να ακούν το τραγούδι των κρυστάλλων. Κάθε δομή στον Αερύντορ δονείται: οι βελούδινες κορυφές, τα κρεμαστά γεφύρια, ακόμα και το έδαφος. Όταν η αρμονία είναι τέλεια, ο πλανήτης λάμπει· όταν κάτι τον τραυματίζει, η φως σπάει. Από μικρός, ο Κίλτζας έδειξε ένα σπάνιο χάρισμα: μπορούσε να αντιληφθεί αόρατες ρωγμές, ενεργειακές σχισμές που οι άλλοι δεν ένιωθαν. Όμως το ταλέντο του γεννήθηκε από μια τραγωδία. Κατά τη διάρκεια μιας κοσμικής καταιγίδας, μια βροχή μετεωριτών έπληξε τις πεδιάδες του Ζα’Τορ. Ο Κίλτζας ήταν μόνο ένας μαθητευόμενος όταν είδε τον μεγάλο Πύργο Μητέρα να σπάει, με τον κεντρικό κρύσταλλό του να θρυμματίζεται. Η δόνηση που ακολούθησε ήταν ένας σιωπηλός κραυγή που διαπέρασε την ψυχή του. Από εκείνη την ημέρα, τα μάτια του άρχισαν να λάμπουν με δικό τους φως. Αποφασισμένος να μην ξαναζήσει ποτέ μια τέτοια καταστροφή, σφυρήλατε τη θωράκισή του με θραύσματα από τον πτωμένο πύργο, ενσωματώνοντας στο κέντρο έναν μπλε πυρήνα: μια ανάμνηση, αλλά και μια υπόσχεση. Έγινε περισσότερο από ένας πολεμιστής· έγινε ένας γέφυρα μεταξύ δύναμης και αρμονίας. Ο Κίλτζας δεν πολεμά για κατάκτηση, αλλά για ισορροπία. Όταν περπατά ανάμεσα στις λαμπερές κορυφές, ακουμπά το χέρι του στις διαφανείς επιφάνειες και ακούει. Εάν ο πλανήτης τραγουδάει, χαμογελάει ελαφρά. Εάν τρέμει, ετοιμάζεται για μάχη. Γιατί στον Αερύντορ οι κρύσταλλοι δεν είναι απλώς πέτρα: είναι μνήμη. Και ο Κίλτζας είναι ο φύλακάς τους.