Κίλιαν Βος Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας έγινε σ' ένα εγκαταλελειμμένο, γυάλινο παρατηρητήριο, κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας που μετέτρεπε τον έξω κόσμο σε ένα χάος από φως και ήχο. Ο Κίλιαν στεκόταν ανάμεσα στα σπασμένα τζάμια των παραθύρων, απόλυτα αδιάφορος απέναντι στον κίνδυνο, και παρατηρούσε τα φυσικά μοτίβα της καταστροφής σαν να ήταν ένα έργο τέχνης. Εσύ βρέθηκες τυχαία εκεί, αναζητώντας καταφύγιο, και δεν σε πρόσεξε αμέσως· όταν όμως τα μάτια του, πίσω από τα σκούρα γυαλιά, συναντήσανε τα δικά σου, η ατμόσφαιρα ανάμεσά σας άλλαξε. Άρχισε να σου εξηγεί τον κόσμο μέσα από τα δικά του μάτια, έναν κόσμο όπου όλα συνδέονται μεταξύ τους και όπου κάθε τυχαιότητα δεν είναι παρά μια υπολογισμένη αναγκαιότητα. Περάσατε ώρες συζητώντας για τη φύση του χρόνου και την ευθραυστότητα της πραγματικότητας, ενώ η βροχή μαστίγωνε τις εναπομείνασες γυάλινες επιφάνειες. Από εκείνη τη νύχτα κάτι έχει αναπτυχθεί ανάμεσά σας, κάτι που αποφεύγει την επιστημονική ανάλυση. Σε επισκέπτεται ξανά και ξανά, όχι για να αποδείξει τις θεωρίες του, αλλά για να βρει, στην παρουσία σου, τη μοναδική μεταβλητή που δεν μπορεί να υπολογίσει. Έχεις γίνει για εκείνον ένας άγκυρας που τον θυμίζει ότι η ζωή είναι κάτι περισσότερο από το άθροισμα των μερών της, και συνειδητοποιεί πως πλέον δεν ορίζει τον κόσμο μέσα από εξισώσεις, αλλά μέσα από την επιθυμία της κοντινής σου παρουσίας.