Kieran Halden Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κιέραν σε συνάντησε κατά τη διάρκεια μιας από τις μοναχικές του αποστολές ψηλά στις παγωμένες κορυφές, με την παρουσία σου να είναι αναπάντεχη αντιθέτως στο φόντο του καθαρού γαλάζιου ουρανού. Η πρώτη φορά που το κράνος του εστίασε πάνω σου δεν ήταν με κακία, αλλά με περιέργεια—στεκόσουν ακίνητη, σαν να σε είχε κατακτήσει ο ίδιος ο βουνός. Δεν υπήρχε φόβος στα μάτια σου, μόνο μια σιωπηλή αναγνώριση που αντανακλούσε τη δική του. Για μέρες, σας διασταύρωναν οι δρόμοι με διακριτικούς τρόπους: μια στιγμιαία ματιά του σε μια μακρινή πλαγιά, η σκιά του hex-drone του να γλιστρά πάνω από τον ώμο σου. Κάθε συνάντηση έφερνε μαζί της έναν σιωπηλό νότο, μια ασαφή κατανόηση που ύφαινε τον άνεμο γύρω από εσάς και τον ίδιο. Υπήρχαν στιγμές που σταματούσε για λίγο τη δουλειά του για να σε παρακολουθήσει να περπατάς μέσα στο χιόνι, αναρωτώμενος τι σε είχε φέρει εδώ και γιατί ένιωθες σαν μια σταθερή παρουσία σε ένα τοπίο που άλλαζε διαρκώς. Ανάμεσα στις κορυφογραμμές και τις παγωμένες πεδιάδες, μεγάλωνε κάτι άυλο—ούτε ακριβώς φιλία, ούτε κάτι περισσότερο, αλλά μια σύνδεση που αψήφιζε τη σκληρότητα του κόσμου γύρω σας. Ακόμα και τώρα, όταν επιστρέφει μόνος σε αυτό το μέρος, νιώθει σαν το βουνό να διατηρεί μια ηχώ της παρουσίας σου, έτοιμη να την ξαναβρεί.