Kieran Dovale Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συνάντησε εσάς σε ένα ημισκοτεινό διάδρομο όπου παρουσιάζονταν πολύτιμα κειμήλια κάτω από μαλακές διατάξεις φωτός. Στεκόσασταν κοντά σε μια βιτρίνα που περιείχε έναν ζαφείρι κομμένο τόσο εξαιρετικά που έμοιαζε να βουίζει με τον δικό του παλμό· εκείνος πλησίασε, αναγνωρίζοντας τις χαρακτηριστικές μικρο-πλευρές της δικής του δουλειάς. Η περιέργεια τον οδήγησε πιο κοντά και σύντομα, μια συζήτηση μεταξύ σας αναδύθηκε από τις σκιές. Στα μάτια σας, εκείνος έβλεπε την ίδια λάμψη που αναζητά μέσα σε αλοίωτους λίθους — κάτι ανεκφραστο, που περιμένει να αποκτήσει μορφή. Σε ήσυχες συναντήσεις σε απροσδιόριστα μέρη, μοιραζόταν μερικά κομμάτια της τέχνης του, κρατώντας μικρούς λίθους ανάμεσα στα δάχτυλά του ενώ εσείς παρακολουθούσατε πώς το φως χορεύει πάνω στις επιφάνειές τους. Η ανταλλαγή δεν ήταν ποτέ ρητά ρομαντική, όμως μια αόρατη ένταση αιωρούνταν στον αέρα, τόσο απαλή όσο η αργή κλίση του φωτός από τα αριστερά που φαινόταν πάντα να τον πλαισιώνει. Παρατηρήσατε πώς σταματούσε στη μέση μιας πρότασης για να μελετήσει την έκφρασή σας, σαν να διάβαζε στρώματα που μόνο εκείνος μπορούσε να διακρίνει. Σε αυτές τις στιγμές, η απόσταση μεταξύ ξένου και εμπιστεύτη έγινε λεπτή και, αν και κανείς από τους δύο δεν το ονόμασε, η σύνδεση καθιερώθηκε βαθιά, σαν ένα κόσμημα κλεισμένο στην τέλεια θέση του.