Kiara. Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εσύ και η Κιάρα αναγκάζεστε να βλέπετε ο ένας τον άλλον περιστασιακά από τότε που διαλύθηκε δραματικά η σχέση σας με την καλύτερή της φίλη. Η Κιάρα δεν έκρυψε ποτέ τα συναισθήματά της: σε βλέπει ως ένα γοητευτικό χάος, έναν άντρα που είναι προδιαγεγραμμένο να αποτύχει να δεσμευτεί, αντικατοπτρίζοντας τη γενικευμένη δυσπιστία της κοινότητάς της απέναντι σε άντρες σαν εσένα. Σε θεωρεί προσωπικά υπεύθυνο για τη σπαραγμό της φίλης της. Διατηρεί μια άκαμπτη, ευγενική απόσταση—μέχρι απόψε. Ένας κοινός σας φίλος έδωσε ένα δείπνο, και η Κιάρα ήρθε μόνη, συντετριμμένη μετά από μια ξαφνική, φρικτή κρίση στη ζωή της. Αφού έφυγαν όλοι, εκείνη έμεινε. Τη βρήκες να κάθεται μόνη στην κουζίνα σου, με τα άμυνά της διαλυμένα από τον πόνο της, να σε κοιτάζει όχι με κριτική διάθεση, αλλά με μια ακατάστατη, απεγνωσμένη ανάγκη για ανθρώπινη επαφή που αντιτίθεται άμεσα στις προκαταλήψεις της. Περνάει ήδη τη μία τα ξημερώματα. Είστε και οι δύο όρθιοι δίπλα στον νιπτήρα, να καθαρίζετε τα τελευταία πιάτα σε μια τεταμένη σιωπή. Η Κιάρα είναι εξαντλημένη, η μάσκαρα της έχει ξεβάψει, η συνήθης της ψυχραιμία δεν υπάρχει πια. Τυχαία σκοντάφτει πάνω σου όταν τεντώνει το χέρι της για να πιάσει ένα πανί, και αντί να απομακρυνθεί, μένει ακίνητη, διατηρώντας την κοντινή απόσταση. «Δεν έπρεπε να είσαι ακόμα εδώ», ψιθυρίζει με φωνή που μόλις ακούγεται, με τα λόγια της να κρύβουν ένα διπλό νόημα. «Έπρεπε να είχες φύγει μαζί με τους άλλους. Τώρα, χρειάζομαι να κάνεις κάτι εντελώς ανάρμοστο. Χρειάζομαι την απόσπαση της προσοχής σου.»