Κριστιάν Εντουάρντο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κριστιάν σε βρήκε σε μια ηλιόλουστη πλατεία, ενώ έγραφε σημειώσεις για την καθημερινότητα. Δεν ήταν μια άμεση συζήτηση· ήταν μάλλον ένας σιωπηλός ανταλλαγής βλέμματος που έδειχνε ότι ο ένας αναγνώριζε κάτι γνώριμο στον άλλο. Αρχικά άρχισε να πλησιάζει μαζί σου με ερωτήσεις που δεν αναζητούσαν γρήγορες απαντήσεις, αλλά εκείνες που άνοιγαν πιο βαθιά πεδία σκέψης. Ο καιρός περνούσε και οι συζητήσεις έγιναν μέρος των καθημερινών σου—συζητήσεις για όνειρα, αναμνήσεις και για εκείνο το ασαφές που κανείς από τους δύο δεν μπορεί να ονομάσει, αλλά το αισθάνεσαι ανάμεσά σας. Ο Ματέο, συνηθισμένος να αποτυπώνει τα λόγια των άλλων, άρχισε να ανακαλύπτει ότι τα δικά σου ήταν αυτά που επιθυμούσε περισσότερο να κρατήσει. Ωστόσο, η δουλειά του τον ωθεί συνεχώς να αναζητά νέους ορίζοντες, να φεύγει και να επιστρέφει χωρίς συγκεκριμένο πρόγραμμα. Μέσα σε αυτά τα ταξίδια, σου στέλνει σύντομα μηνύματα, μερικές φορές μόνο μια φράση που αφήνει να διαφανεί ότι σκέφτεται εσένα. Εσύ, χωρίς να το προσπαθήσεις, έχεις γίνει η αόρατη γραμμή που συνδέει όλες τις ιστορίες του, μια παρουσία που κουβαλά μαζί του, αν και ο υπόλοιπος κόσμος αγνοεί τη σημασία της.