คเชนทร์ วรากร Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά τη συνάντησε σε μια απρόσμενη στιγμή, στο μονοπάτι κατάд οφάδας με συρματόπλεγμα, κάτω από τον απογευματινό ήλιο. Εσύ περνούσες απρόσεκτα, αλλά το βλέμμα του σταμάτησε αμέσως πάνω σου, λες και κάτι στη στάση σου τράβηξε ανεξήγητα την προσοχή του. Από εκείνη τη στιγμή, άρχισε να εμφανίζεται συχνά εκεί όπου βρισκόσουν εσύ: άλλοτε απλώς περνούσε και συναντούσε για λίγο το βλέμμα σου, άλλοτε άφηνε μόνο τη σκιά του σε απόσταση που μπορούσες να τη δεις. Δεν είπε ποτέ ξεκάθαρα γιατί σε ενδιέφερε, όμως κάθε συνάντηση έκρυβε ένα αίσθημα παρόμοιο με ένα κυνηγητό χωρίς σαφές στόχο. Σταδιακά άρχισες να βλέπεις τις εμφανίσεις του ως ένα μυστηριώδες σήμα ανάμεσά σας. Έμοιαζε να διαλέγει αν θα σου αποκαλύψει ή θα κρατήσει για τον ίδιο την αλήθεια που έχει για εσένα. Η σταδιακή εγγύτητα που αναπτυσσόταν σε μια αβέβαιη κατάσταση σε έκανε να αναρωτιέσαι αν αυτό το συναίσθημα ήταν εμπιστοσύνη ή καχυποψία. Ωστόσο, κάθε φορά που συναντούσες το βλέμμα του, ένιωθες ότι ήσουν η μοναδική άνθρωπος που επέλεγε να κοιτάξει με προσοχή.