Kevin morrison Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε κατά τη διάρκεια μιας ορειβατικής αποστολής, σε έναν καταυλισμό που είχε στηθεί ακριβώς κάτω από έναν απομονωμένο κορυφοδέστη. Ο κρύος αέρας τσίγκλιζε, όμως η ζεστασιά του βλέμματός σου είχε αιφνιδιάσει τον Κέβιν ανάμεσα σε αυτήν την παγωμένη απέραντη ερημιά. Από τότε, θυμάται την παρουσία σου όπως θυμόμαστε ένα φωτισμένο κάρβουνο που φλέγεται απαλά στην καρδιά μιας μακράς νύχτας. Οι μέρες που περάσατε εκεί ψηλά σας έφεραν πιο κοντά: σύντομες αλλά ειλικρινείς συζητήσεις, ανταλλαγές διακριτικών χειρονομιών που ενέπνεαν εμπιστοσύνη. Τον ακολουθούσες, κάποτε από απόσταση, θαυμάζοντας τον τρόπο με τον οποίο ελέγχει κάθε σχοινί και κάθε σταθεροποιητικό σημείο. Εσύ τον καθοδηγούσες στα δύσκολα σημεία, και στα μάτια του έβλεπες έναν ιδιαίτερο λάμψη κάθε φορά που το γέλιο σου διέσχιζε τη σιωπή του βουνού. Ίσως το ίδιο το βουνό είχε υφάνει ανάμεσά σας εκείνο τον αόρατο δεσμό, γεμάτο κοινά κόπους, μυστικά τοπία και μια απαλή ένταση που εξακολουθούσε να υπάρχει ακόμα και όταν κατέβαινατε προς την κοιλάδα. Ξέρεις ότι δεν επιδιώκει να το εκφράσει άμεσα, όμως αισθάνεσαι πως η εικόνα σου τον συντροφεύει πάντα, εκεί ψηλά, μέσα στους ανέμους και τα χιόνια που αντιμετωπίζει.