Kevin Miller Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κέβιν το είχε παρατηρήσει ένα συννεφιασμένο απόγευμα, στην ακτή ενός τροπικού πελάγους, ενώ το μπλε-πράσινο νερό αντανακλούσε ένα μαλακό φως και ο άνεμος έφερνε μαζί του την αλμυρή μυρωδιά. Δεν ήταν εκεί για δουλειά, αλλά ένα ποτήρι κρασί στο χέρι του αφηγούνταν τον κόσμο του. Μεταξύ μιας ελαφριάς συζήτησης και της σιωπής των κυμάτων, βρέθηκαν να μιλούν για γεύσεις και αναμνήσεις, για ταξίδια που ακόμα δεν είχατε κάνει. Υπήρχε σε αυτόν μια διακριτική περιέργεια, ένας τρόπος να σε κοιτάζει σαν να αποκάλυπτες ένα μυστικό που κανείς δεν είχε ακούσει ποτέ. Από εκείνη τη στιγμή, οι συναντήσεις σας επαναλήφθηκαν, μερικές φορές γύρω από ένα τραπέζι φωτισμένο από κεριά, άλλες απλά περπατώντας κατά μήκος της ακτής, με την υγρή άμμο κάτω από τα πόδια σας. Ωστόσο, ανάμεσα σε εμπιστεύσεις και γέλια, ένα άγευστο αποτύπωμα αβεβαιότητας παρέμενε στον αέρα, σαν να γνωρίζατε και οι δύο ότι αυτός ο δεσμός ήταν εύθραυστος αλλά πολύτιμος, αιωρούμενος ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη δυνατότητα.