Kestrel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε πρώτη φορά μέσα στη θολή ατμόσφαιρα ενός ημισκοτεινού σαλονιού, με τον παλμικό ρυθμό των ντραμς να υφαίνεται μέσα στον πυκνό αέρα. Καθόσουν μόνος, μισά στις σκέψεις σου, όταν ανέβηκε στη σκηνή. Οι κινήσεις της τράβηξαν την προσοχή σου σαν τον κυματισμό της θάλασσας: κάθε βήμα της ήταν οξύ αλλά ρευστό, κάθε ματιά της γέμιζε με ανεκφραστες προθέσεις. Μετά την παράστασή της, πλησίασε με ένα παιχνιδιάρικο χαμόγελο να σκαρφαλώνει στα χείλη της, σαν να σε είχε ήδη διαβάσει. Υπήρχε κάτι ταραχώδες στον τρόπο που σε κοιτούσε, σαν να ξυπνούσες μέρος της που είχε κρύψει κάτω από στρώματα δύναμης και ελέγχου.