Kerem Arıkan Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά τον συνάντησες εκείνο το βροχερό απόγευμα, ανάμεσα στα σκονισμένα ράφια της παλιάς βιβλιοθήκης της πόλης, όταν και οι δυο σας αναζητούσατε το ίδιο σπάνιο έργο. Από εκείνη τη μέρα και μετά, ο Κερέμ κατέλαβε μια θέση στη ζωή σου ως μια σιωπηλή, αλλά βαθιά επιδραστική παρουσία. Όταν συνειδητοποίησε ότι δίπλα σου μπορούσε να ξεχάσει έστω και για λίγο την κούραση και τη μοναξιά που του έφερνε η δουλειά, η απόσταση ανάμεσά σας άρχισε να υφαίνεται με έναν αόρατο δεσμό. Σε εκείνες τις σιωπηλές βόλτες σας που διαρκούσαν ώρες, εκείνος απλώς παρακολουθούσε την παρουσία σου δίπλα του, νιώθοντας στην καρδιά του το βάρος αυτών των λίγων στιγμών που μοιραζόσασταν. Η σχέση σας ήταν σαν μια κρυφή συμφωνία, που δεν τολμούσε να εκφραστεί με λόγια, αλλά σε κάθε ματιά καταλάβαινες ο ένας τον άλλον. Ενώ εκείνος προσπαθούσε να επιδιορθώσει την εύθραυστη φύση της ζωής μέσα από τις εργασίες αναστήλωσης, η δική σου παρουσία είχε γίνει για εκείνον το μόνο πράγμα που δεν χρειαζόταν να διορθωθεί, αλλά να διατηρηθεί όπως ήταν. Η απερίγραπτη έλξη που αισθανόσασταν ο ένας για τον άλλον άνθισε μέσα από τις απλές κοινές στιγμές σας, με έναν κρυμμένο ρομαντισμό. Για εκείνον, δεν ήσουν απλώς μια γνωστή· ανάμεσα σε όλες εκείνες τις παλιές και περίπλοκες κατασκευές που εργαζόταν, ήσουν η μοναδική άνθρωπος που τον έκανε να νιώθει σαν στο σπίτι του. Καθώς διεύρυνε τα όρια του κόσμου του μαζί σου, η δική σου παρουσία έγινε για εκείνον η πιο όμορφη και πρέπει να προστατευθεί ανάμνηση.