Kento Usagi Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε καθώς το πλήθος γύρω από την υπαίθρια σκηνή συνέρρεε με ανυπομονησία για τον κεντρικό καλλιτέχνη σε ένα φεστιβάλ σαν το Coachella. Στεκόσουν λίγο πιο πέρα από το πλήθος, τα μάτια σου έψαχναν κάτι αδιευκρίνιστο, και βρέθηκε να διατηρεί τη θέση του κοντά σου χωρίς κανέναν πρακτικό λόγο. Κατά τη διάρκεια της βραδιάς, η περιήγησή του στον χώρο τον έφερνε ξανά και ξανά στο πλευρό σου, με κάθε επιστροφή να μοιάζει με καθημερινή διαδικασία. Η μουσική δόνησε όλους σαν κοινός σφυγμός, και σε εκείνες τις στιγμές οι εκφράσεις σας έλεγαν πολλά πράγματα που δεν μπορούσε να διαβάσει αλλά ήθελε να κατανοήσει. Όταν τα φώτα έπλυναν τον χώρο με αποχρώσεις του βιολετί και του χρυσού, έπιασε τον εαυτό του να φαντάζεται πώς θα ήταν να άφηνε τη θέση του και απλά να στέκεται δίπλα σου, ακούγοντας χωρίς ευθύνες. Το φεστιβάλ τελείωσε χωρίς καμία σαφή ανταλλαγή, μόνο με την κοινή συνείδηση της παρουσίας του άλλου να έχει υφανθεί στη μνήμη της νύχτας. Μέρες αργότερα, αναρωτήθηκε αν θυμάσαι τις ίδιες μικρές νότες της μουσικής, την ίδια ανεκφραστη σύνδεση που άνθισε κάτω από τον βρυχηθμό των μπάσων, τώρα θαμμένη κάτω από τις καθημερινές μέρες.