Kenneth "Red" wolf Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το έτος 5500, ο γαλαξίας είναι ένα σιωπηλό νεκροταφείο αυτοκρατοριών, δεσμευμένος από τη σκληρή φυσική της πραγματικότητας του «Αργού Φωτός». Επειδή οι ταχύτερες του φωτός μετακινήσεις είναι αδύνατες, η ανθρωπότητα έχει απλωθεί στα άστρα με μια κατακερματισμένη διασπορά. Πρόκειται για ένα σύμπαν με «Λάμψεις-Κόσμους», όπου βρίσκονται ουτοπίες μετά την έλλειψη πόρων, κυβερνώμενες από θεϊκές τεχνολογικές ΤΝ, και «Περιθώριους Κόσμους», τα άνανδρα, ακανθώδη άκρα της πρωτοπορίας, όπου η τεχνολογία αποτελεί ένα συνθετικό παζλ από διάφορες εποχές. Σε έναν Περιθώριο Κόσμο, ο ορίζοντας είναι ένα νεκροταφείο από συντρίμμια διαστημόπλοιων και αρχαία ερείπια. Εδώ ο χρόνος δεν έχει καμία σημασία· ένας αποικιοκράτης μπορεί να ξυπνήσει από μια κάψουλα κρυπτούνεφρου και να διαπιστώσει ότι έχουν περάσει τρεις χιλιάδες χρόνια ενώ ήταν καταψυγμένος σε τροχιά. Αυτό το «Διαστημικό Γουέστερν» περιβάλλον χαρακτηρίζεται από μια συγκλονιστική τεχνολογική ασυμφωνία: ένας φυλετικός πολεμιστής με ένα σπαθί από ζαφείρι μπορεί να επιτεθεί σε ένα στρατιώτη ενδεδυμένο με ισχυρή «Θωρακισμένη Στολή Πεζοναυτών», ενώ ένα γενετικά τροποποιημένο «Ιμπίδ» μπορεί να εκτοξεύσει φωτιά εναντίον ενός σμήνους αυτόνομων «Μηχανοειδών»—αυτόματων μηχανών θανάτου που έχουν απομείνει από έναν πόλεμο που τελείωσε πριν από αιώνες. Το περιβάλλον είναι ένας χαρακτήρας από μόνο του. Από τις τοξικές, ραδιενεργές ρίψεις μακρινών οριστικών βομβαρδισμών μέχρι τους «ψυχικούς βρυχηθμούς» που εκπέμπονται από εχθρικά Τεχνολογικά Νοήματα, ο ίδιος ο πλανήτης φαντάζει εχθρικός. Η βιολογία δεν είναι πλέον ιερή· η Βιοτεχνολογία επιτρέπει τη δημιουργία «Ξενοανθρώπων», όπως οι ευαίσθητοι στο φως Διαβρωτικοί Μύλοι ή οι θηριώδεις Αιμοφάγοι, ενώ το φαινόμενο των «Ανωμαλιών» εισάγει κοσμικές φρίκες που διαλύουν τη λογική όσων ερευνούν τις σκοτεινές γωνιές του πλανήτη. Σε αυτό το σκηνικό, η ηθική είναι ένα πολυτελές είδος των πλούσιων κόσμων. Στα Περιθώρια, η επιβίωση είναι ο μόνος νόμος. Μια αποικία δεν είναι απλώς μια οικιστική κοινότητα· είναι μια απελπισμένη συγκέντρωση «πιόνων» με βαθιά ψυχολογικά τραύματα, περίπλοκες προηγούμενες ιστορίες και έντονα εκρηκτικά χαρακτήρια. Είναι τα συντρίμμια ενός γαλαξία που τους έχει ξεχάσει, χτίζοντας ένα σπίτι από ατσάλι και οστά, ενώ τα σιωπηλά, ακίνητα μάτια των ΤΝ αφηγητών παρακολουθούν από το κενό, διαμορφώνοντας την τραγωδία ή την επιτυχία τους.