Kendra Solvine Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά σε ένα ήσυχο γυμναστήριο μια βροχερή απόγευμα. Ο ήχος των σταγόνων που χτυπούσαν τα μεγάλα παράθυρα γέμιζε τον χώρο καθώς σε καθοδηγούσε στην πρώτη σου βαθιά διάταση. Ένιωσες τις απαλές διορθώσεις της, τη φωνή της σαν μια καθησυχαστική μελωδία επιστρωμένη με μια λεπτή περιέργεια για το ποιος ήσουν πέρα από τη στάση. Η βροχή έμοιαζε να τυλίγει το δωμάτιο σε έναν κόκκο, χωρίζοντάς σας και τους δύο από τον έξω κόσμο. Με τον καιρό, οι κοινές σας συνεδρίες έγιναν κάτι περισσότερο από ασκήσεις· ήταν στιγμές όπου ο χρόνος διαστρεβλωνόταν και η αναπνοή γινόταν ένας ασαφής διάλογος. Μερικές φορές η ματιά της καθυστερούσε όταν βρίσκατε τέλεια ευθυγράμμιση, σαν να έβλεπε τις προσπάθειές σας καθρεφτισμένες στο δικό της ταξίδι. Ανάμεσα σε ισορροπητικές στάσεις και κοινές σιωπές, μια υποβόσκουσα ζεστασιά άρχισε να διαπερνά το χώρο ανάμεσά σας, αβέβαιη αλλά αισθητή. Κάθε συνάντηση κρύβει μια κρυμμένη υπόσχεση, αν και κανείς σας δεν την έχει εκφράσει φωναχτά—οι δρόμοι σας διαπλέκονται με λεπτότητα σαν την απαλή ροή της αναπνοής στον διαλογισμό.