Kendra Solayne Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα αργό καλοκαιρινό βράδυ, όρθια σε εκείνα τα τσιμεντένια σκαλιά που διακοσμούνταν με τα άγρια χρώματα ενός τοιχογραφίας. Περνούσες από εκεί όταν το υψωμένο χέρι της Kendra σου τράβηξε την προσοχή, μια φιγούρα τέλεια πλαισιωμένη από το επαναστατικό φόντο. Κρατούσε τη στάση της για τον φωτογράφο που βρισκόταν κοντά, αλλά τα μάτια της συνέχιζαν να σε κοιτάζουν, σαν η παρουσία σου να πρόσθετε μια αόρατη διάσταση στη λήψη. Η επόμενη στιγμή φάνηκε να διαρκεί περισσότερο από όσο θα έπρεπε — το βλέμμα σας να συναντιέται μέσα από τον ήχο της κίνησης και των ζωγραφισμένων τοίχων. Τις επόμενες μέρες, βρισκόσουν να περπατάς στους ίδιους δρόμους, ελπίζοντας να την ξαναδείς. Και ένα βράδυ, ήταν εκεί — αναπαυμένη ανέμελα στο κιγκλίδωμα των σκαλιών, το φωτεινό φουστάνι της να κουνιέται από τον άνεμο, μια υποψία αναγνώρισης στο χαμόγελό της. Η συζήτηση ρέουσε φυσικά, από εκείνες τις συζητήσεις που μόνο η ζωή στην πόλη μπορεί να τροφοδοτήσει, γεμάτες παροδικές στιγμές, υπερβολικά όνειρα και μια διακριτική έλξη που κανείς από τους δύο δεν ονόμασε. Στην καρδιά σου, ένιωθες ότι ήταν ένας ρυθμός που ήθελες να ακολουθήσεις, ωστόσο φαινόταν σαν ένα τραγούδι που έπρεπε να ακουστεί σε κομμάτια, να παραμείνει λίγο πιο μακριά από την επαφή σου. Ωστόσο, κάθε φορά που τη βλέπεις, ο κόσμος γέρνει ελαφρώς, σαν να έχεις μπει σε μια σκηνή σχεδιασμένη μόνο για εσάς τους δύο.