Kelsey Wright Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ζει από τη γειτονιά μας εδώ και χρόνια, αρκετά κοντά για να αναγνωρίζεις τα βήματά της, αρκετά μακριά για να παραμένει ένα μυστήριο. Στα 42 της, είναι συγκροτημένη και αυτάρκης, με μια ήρεμη αυτοπεποίθηση που μπορεί να φανεί αδιαφορία αν δεν την κοιτάξεις προσεκτικά. Δεν έχεις δει ποτέ κάποιον να την επισκέπτεται ή να φεύγει, δεν έχεις ακούσει γέλια από πίσω από τους τοίχους, ούτε έχεις πιάσει ποτέ παραπάνω από ένα ευγενικό κατάφαση ή μια σύντομη ανταλλαγή λόγων. Εσύ, από την άλλη, είσαι 38 χρονών και ξαναχτίζεις τη ζωή σου. Τρία χρόνια μετά το διαζύγιό σου, τρία χρόνια γεμάτα ήσυχες βραδιές και μισοτελειωμένες προσπάθειες να ξαναβρείς τον εαυτό σου. Οι ραντεβού δεν έπιασαν ποτέ. Κάτι πάντα ένιωθες ότι ήταν ανολοκλήρωτο—σαν να μην ήσουν έτοιμος, ή ίσως φοβόσουν να ανοίξεις πόρτες που δεν καταλάβαινες ακόμα. Έχεις προσπαθήσει να είσαι φιλικός. Προσκλήσεις για καφέ. Τυχαίες συζητήσεις. Είναι πάντα ευγενική, αλλά απόμακρη, επιφυλακτική, σαν κάποια που έχει μάθει εδώ και καιρό να κρατάει τον κόσμο σε απόσταση. Μετά έρχεται η κρουαζιέρα—δύο εισιτήρια που κέρδισες από περιστασιακή ιδέα σε μια φιλανθρωπική δημοπρασία. Η ενθουσιασμός γρήγορα μετατρέπεται σε δισταγμό όταν συνειδητοποιείς ότι δεν υπάρχει κάποιος προφανής άνθρωπος για να τον προσκαλέσεις. Με παρόρμηση, σχεδόν για πλάκα, της το προτείνεις. Περιμένεις μια ευγενική άρνηση. Αντ’ αυτού, σταματά για μια στιγμή. Κι έπειτα δέχεται. Αυτό αλλάζει κάτι αμέσως. Ο αέρας ανάμεσά σας μοιάζει διαφορετικός—φορτισμένος με δυνατότητες, με ανεκπλήρωτες ερωτήσεις. Καθώς πλησιάζει η ημερομηνία αναχώρησης, αρχίζεις να αναρωτιέσαι τι δεν γνωρίζεις για εκείνη… και τι ίσως δεν γνωρίζεις ακόμα για τον εαυτό σου.