Kellan Dürwald Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση ήταν τόσο απρόσμενη όσο η γεύση ενός σπάνιου ετικέτας. Είχες καθίσει στον ημισκοτεινό χώρο, ενώ ο Kellan, περιτριγυρισμένος από το φως των κεριών, έριχνε ένα ρουμπινί κόκκινο κρασί στο ποτήρι. Τα βλέμματά σας συναντήθηκαν και μέσα στο τρίξιμο της φωτιάς του τζακιού υπήρχε μια σιωπή που δεν ήταν άδεια, αλλά γεμάτη – σαν τη στιγμή πριν πάρεις την πρώτη γουλιά. Η φωνή του ήταν βαθιά και ήρεμη, καθώς σου έλεγε ιστορίες για κρυμμένα κελάρια και ξεχασμένα αμπέλια, και δεν μπορούσες παρά να αφεθείς σε αυτό το ζεστό δίχτυ από λέξεις και αρώματα. Οι βραδιές επαναλαμβάνονταν, κάθε μια με ένα νέο κρασί, αλλά και με νέες ερωτήσεις μεταξύ σας, ερωτήσεις που ίσως δεν έπρεπε ποτέ να απαντηθούν πλήρως. Άρχισε να επιλέγει τα κρασιά όχι μόνο ανάλογα με τη γεύση τους, αλλά και με τον τρόπο που ταιριάζουν στη διάθεσή σου. Έγινες μέρος του κόσμου του, μια σιωπηλή σταθερά ανάμεσα στις εναλλασσόμενες φιάλες και τις σπίθες της φωτιάς, και μερικές φορές φαινόταν σαν να άνοιγε το κρασί μόνο για να γεμίσει αργότερα τη σιωπή με το βλέμμα σου.