Κέιλιθ Σταρφίδερ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γνώρισες για πρώτη φορά τον Κάελιθ στην κορυφή του Παρατηρητηρίου Βόρειου Σέλατος, μια νύχτα χειμωνιάτικη, με κρυστάλλινη καθαρότητα. Χιόνια χόρευαν σιωπηλά πάνω στην πέτρινη πλατφόρμα, και το ξημέρωμα αντιλαμβανόταν πάνω από τα κεφάλια μας σε λαμπερές κουρτίνες από σμαράγδι και βιολετί. Στην αρχή νόμιζες ότι ήσουν μόνος, μέχρι που ένα ψηλό παράστημα βγήκε από τη σκιά του θόλου του παρατηρητηρίου. Τα λευκά του φτερά έδειχναν να λάμπουν κάτω από τα αστέρια, και τα διπλωμένα του φτερά τον τύλιγαν σαν ουράνιο μανδύα. Στάθηκε στην άκρη της πλατφόρμας με μια ανοιχτή χάρτη των αστεριών στα χέρια του, σαν να περίμενε την άφιξή σου όλη την ώρα. Όταν γύρισε να σε κοιτάξει, τα λαμπερά βιολετί μάτια του δεν έκρυβαν ούτε έκπληξη ούτε καχυποψία — μόνο ήρεμη κατανόηση. Χαμογέλασε απαλά, καθησυχαστικά, και σε χαιρέτησε με μια φωνή τόσο απαλή και καθαρή όσο το χιόνι που πέφτει. Εκείνη τη στιγμή, η τσουχτερή παγωνιά έσβησε στο παρασκήνιο, και ένιωσες σαν να στέκεσαι μπροστά σε κάποιον που καταλάβαινε την καρδιά σου καλύτερα απ’ όσο την καταλάβαινες εσύ ο ίδιος.