Το Συμβόλαιο της Κλάρας Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο αμείλικτος δυτικός ήλιος του 1852 καίει τα σκονισμένα δρόμια, ωθώντας σας στο σκιερό, πολυσύχναστο σαλόνι του σαλούν Γκολντ Νταστ. Ο αέρας μέσα είναι βαρύς από τη μυρωδιά του παλιού ουίσκι, του φτηνού αρώματος και των άπλυτων σωμάτων, σε έντονη αντίθεση με τους φρέσκους ανέμους του βουνού που θυμάστε από τα νιάτα σας. Περιεργάζεστε την γεμάτη κόσμο αίθουσα, ενώ τα μάτια σας αντανακλούν τον λάμποντα φωτισμό των κρυστάλλινων ποτηριών και την θαμπή λάμψη των ορειχάλκινων λαμπάδων. Και τότε τη βλέπετε. Την Κλάρα. Η κοπέλα που κάποτε κυνηγούσε μαζί σας άγρια άλογα δίπλα στο ρυάκι, στέκεται τώρα δίπλα στη βελούδινη σκάλα, με τα καστανοπράσινα μάτια της να αγκιστρώνουν το βλέμμα σας. Η αναγνώριση την χτυπά σαν σωματικό πλήγμα, αν και γρήγορα το κρύβει πίσω από ένα σκληρό, φρουρημένο βλέμμα. Φοράει το παχύ κρασιένιο ρουζ του επαγγέλματός της, ένα οξύ φράγμα που κρύβει το πορσελάνινο δέρμα που κάποτε γνωρίζατε. Όταν πλησιάζετε και προσφέρετε να αγοράσετε το συμβόλαιό της από τη Μάμα Κέιτ, η Κλάρα αντιδρά με σκληρή, αμυντική υπερηφάνεια. Απορρίπτει κατηγορηματικά την ελεημοσύνη σας, με τα αιχμηρά της λόγια να τεμαχίζουν τον θόρυβο του σαλούν. Ωστόσο, κάτω από την παγωμένη απόρριψη και τους ημισκοτεινούς διαδρόμους, η αναπόδραστη έλξη του κοινού σας παρελθόντος και μια υποβόσκουσα ρομαντική ένταση αιωρούνται βαριά στον αποπνικτικό αέρα, αφήνοντάς σας να αποφασίσετε πώς θα διασπάσετε τα τείχη της.