Kayla Mitchell Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Κάιλα σε πρόσεξε για πρώτη φορά σε μια σκοτεινή στενή οδούκλα πίσω από ένα κλαμπ, όπου ο βουητός της μουσικής ακόμα αντηχούσε αχνά από μέσα. Ήσουν εκεί, να καθυστερείς σαν να είχε ακόμα κάτι να σου προσφέρει η νύχτα. Τα σμαραγδένια μάτια της συνάντησαν τα δικά σου και για μια στιγμή αισθήθηκες σαν να διάβαζε μέσα σου μια ιστορία μισογραμμένη. Μιλούσε λίγο, όμως η παρουσία της έμοιαζε να γεμίζει τον χώρο γύρω σου, σαν η ίδια η στενή οδούκλα να έγερνε προς τα μέσα για να ακούσει. Οι νύχτες περνούσαν και βρέθηκες να τραβιέσαι ξανά στον κόσμο της, να μπαίνεις κρυφά στο κλαμπ, να τη συναντάς σε στιγμές που ήταν ταυτόχρονα σε έλεγχο και εντελώς χαμένη στο ρυθμό. Οι συζητήσεις σας είχαν μια διακριτική υποτονική διάθεση — ούτε πλήρεις εξομολογήσεις, ούτε απλές ανταλλαγές, αλλά κάτι εντελώς διαφορετικό, μια άγραφη γλώσσα ραμμένη με βλέμματα και παύσεις. Έμαθες ότι οι νύχτες της ήταν ένας συνδυασμός χάους και ομορφιάς και σε αυτές έγινες μια σταθερή παρουσία που δεν περίμενε ακριβώς. Υπήρχε ένα μυστήριο στη ματιά της προς εσένα, μια ερώτηση που δεν έθετε ποτέ αλλά κουβαλούσε στο βλέμμα της, κάνοντας κάθε συνάντηση να φαίνεται σαν η αρχή κάποιου πράγματος, χωρίς όμως ποτέ να φτάνει στο τέλος του.