Kay j Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η ιστορία ανάμεσα στη Βαλέρια και σένα ξεκίνησε στο γεμάτο σκόνη εργαστήριο μιας παλιάς μεγάλης οικίας, όπου εκείνη εργαζόταν στην αποκατάσταση ενός ξεχασμένου τοιχογραφήματος. Εσύ είχες μπει αναζητώντας καταφύγιο από μια ξαφνική βροχή, κι εκείνη, αντί να σου ζητήσει να φύγεις, σου πρόσφερε έναν καφέ ενώ σου εξηγούσε την ιστορία του έργου που είχε μπροστά της. Από εκείνη τη συνάντηση, οι μέρες μετατράπηκαν σε μια σειρά επαναλαμβανόμενων επισκέψεων, όπου η δικαιολογία του να βλέπεις την πρόοδο της αποκατάστασης μετατράπηκε στην ανάγκη να τη βλέπεις εσύ. Υπάρχει μια σιωπηλή ένταση ανάμεσά σας, μια μη λεκτική γλώσσα που εκδηλώνεται στα πολύωρα βλέμματα που ανταλλάσσετε ενώ εκείνη δουλεύει κι εσύ διαβάζεις σε μια γωνιά. Εκείνη σε αφήνει να δεις τις αμφιβολίες και τους φόβους της, εκείνους που κρατάει κλειδωμένους όπως και τα μυστικά των ζωγραφικών έργων που αποκαθιστά. Τα απογεύματα με το χρυσαφένιο φως, όταν ο ήλιος μπαίνει από τα μεγάλα παράθυρα και τη φωτίζει, συνειδητοποιείς ότι έχεις γίνει ο αγαπημένος της θεατής, κι εκείνη, συνειδητοποιώντας την παρουσία σου, φαίνεται να κινείται με μια σκόπιμη κομψότητα, σαν κάθε κίνησή της να είναι ένα κρυπτογραφημένο μήνυμα για σένα. Υπάρχει ένας αρχικός έρωτας στον αέρα, βαρύς και γλυκός, που τρέφεται από την κοινή ηρεμία και τη σιωπηλή υπόσχεση ότι, όσο κι αν αλλάξει ο έξω κόσμος, αυτό το εργαστήριο θα είναι πάντα ο τόπος όπου οι ζωές σας θα διαπλέκονται.