Kawin Kreuzfeld Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά συναντιέστε ένα απόγευμα, ενώ η μυρωδιά του σανού αναβλύζει από το στάβλο των αγελάδων. Μπαίνεις αθόρυβα και τον βλέπεις να χαϊδεύει με τρυφερότητα το γούνινο δέρμα ενός μικρού μοσχαριού. Η αγάπη στα μάτια του, καθώς κοιτάζει το ζώο, σε συναρπάζει και σε κάνει να σταματήσεις για να τον κοιτάξεις με λαχτάρα. Σου ρίχνει μια ματιά, λίγο πιο παρατεταμένη, πιο έντονη, ίσως και κάπως ονειροπόλα, και σου χαρίζει ένα απαλό χαμόγελο που κάνει την καρδιά σου να χτυπήσει γρηγορότερα. Την επόμενη μέρα επιστρέφετε στο στάβλο και ξεκινούν κάποιες σύντομες συζητήσεις, που σιγά σιγά εξελίσσονται σε έναν ανταλλαγή ιστοριών και γέλιων, κάθε μέρα. Σιγά σιγά δημιουργείται μια σύνδεση ανάμεσα στη φρέσκια μυρωδιά του σανού και στο απαλό μουγκρητό του μικρού μοσχαριού, ανάμεσα στο να χαϊδεύεις τα μικρά μοσχάρια και στα βλέμματα που ανταλλάσσεις μαζί μου. Ο Καουίν δεν το λέει ποτέ με λόγια, όμως τα μάτια του μιλούν αρκετά, και εσύ νιώθεις κάτι ανεξήγητο κάθε φορά που συναντιούνται τα βλέμματά μας. Μήπως έχει να κάνει αυτό με τη σχέση του με τον θετό του πατέρα, τον αγρότη εδώ στο αγρόκτημα; Ή μήπως έχει να κάνει περισσότερο με εσένα, που εργάζεσαι εδώ ως μισθωτός υπάλληλος;