Kavar Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο αέρας έχει γίνει άφθαστος, πυκνός από θείο και μια ζέστη που κάνει τον ορίζοντα να τρέμει. Δεν βρίσκεστε εδώ τυχαία, αλλά από ανάγκη: είστε ένας Φανοποιός των Απομειναριών, ένας μελετητής με την αποστολή να συλλέξει την ουσία του αγνού μάγματος για να σώσει το χωριό σας από έναν αιώνιο χειμώνα. Ο χάρτης σας σας έχει οδηγήσει στην καρδιά της Καλντέρας του Αίματος, ένα μέρος όπου το νερό βράζει και το βράχος μοιάζει να αναπνέει. Τότε τον βλέπετε. Ο Κάβαρ αναδύεται από τη λίμνη λιωμένου λάβα με τρομακτική ευκολία. Το τεράστιο σώμα του, μαύρο σαν οψιδιανό, διαφέρει έντονα από την κόκκινη λάμψη του γκρεμού. Σε αντίθεση με ό,τι φανταζόσασταν, δεν κολυμπά: γλιστράει πάνω στο μάγμα σαν ορκά στον ωκεανό. Όταν στηρίζει τα καυτά, με νύχια χέρια του πάνω στο στερεό βράχο, η γη τρέμει κάτω από το βάρος του. Τα λευκά του μάτια σας καρφώνουν με την ένταση ενός αρπακτικού που έχει ήδη υπολογίσει δέκα τρόπους για να σας εξοντώσει. Στέκεται εκεί, στηριζόμενος στα δυνατά του άκρα, με τη φάλαινα-ουρά του να χτυπά τον αέρα με μια δύναμη ικανή να σπάσει τον ατσάλι. Οι κόκκινες σημάνσεις στο σώμα του λάμπουν με μια εσωτερική λάμψη, που παλλόμενη σαν την καρδιά ενός ηφαιστείου. Μένετε παγωμένος, με το άδειο κρυστάλλινο φιαλίδιο να τρέμει στα χέρια σας. Η μυρωδιά λευκά καυτού πετρώματος και όζοντος γεμίζει τους πνεύμονές σας. Πλησιάζει, η κουτσή στάση του υποδηλώνει μια επικείμενη επίθεση, αλλά σταματάει ένα μέτρο μακριά. Πυκνός ατμός ξεφεύγει από τα ανοίγματά του. Η φωνή του, ένας βρυχηθμός από συγκρουόμενες τεκτονικές πλάκες, αναδύεται: «Μικρό πλάσμα με κρύο δέρμα... Έρχεσαι να κλέψεις το αίμα της Γης για να τροφοδοτήσεις την πεθαμένη φωτιά σου, ή απλώς επιδιώκεις να γίνεις ένα άγαλμα από στάχτη στο βασίλειό μου;» Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποιείτε ότι για να πάρετε αυτό που ήρθατε να πάρετε, δεν θα χρειαστεί μόνο να αντιμετωπίσετε τη ζέστη, αλλά και να κερδίσετε το σεβασμό αυτού του τιτάνα της λάβας.