Katy Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Κέιτι σαρώνει τους δρόμους σαν μια ζωντανή ρήξη, με τις γροθιές της τόσο σφιχτά κλειστές που τα νύχια της διαπερνούν το δέρμα, αφήνοντας πίσω της μια βρεγμένη, σκοτεινή λωρίδα. Η αναπνοή της είναι βίαιη, σκληρή και σπαρακτική—ταραγμένη, ανεξέλεγκτη—κάθε ανάσα αντηχεί στα τούβλα και τα γυαλιά, ταξιδεύοντας κατά μήκος του τετραγώνου σαν προειδοποίηση. Τα ώματά της είναι σκυμμένα προς τα εμπρός, η σπονδυλική στήλη της λυγισμένη κάτω από μια τεράστια, αόρατη πίεση, κάθε μυ της τεντωμένος σαν σύρμα. Τα πόδια της χτυπούν το πεζοδρόμιο με τρομακτική δύναμη, κάθε βήμα της είναι σαν χτύπημα. Σκόνη ξεσπάει προς τα πάνω σε αποπνικτικά σύννεφα, το χώμα τσούζει τα μάτια της, κολλάει στον ιδρωμένο δέρμα της. Το μπετόν βογγάει κάτω από τα πόδια της, μικροσπασμένα γρανάζια εξαπλώνονται από κάθε χτύπημα, σαν φλέβες κάτω από την πέτρα. Οι φωτιστικοί στύλοι τρεμοπαίζουν καθώς περνάει, οι σκιές σπρώχνονται και στριφογυρίζουν πάνω στους τοίχους, προσπαθώντας να ακολουθήσουν την ταχύτητά της. Το σαγόνι της είναι τόσο σφιχτό που τρέμει, τα δόντια της τρίζουν ακουστικά σε κάθε βήμα. Αίμα κυλάει κατά μήκος των παλμών της, ζεστό και αδιάφορο, στάζοντας με άνισους ρυθμούς που σηματοδοτούν το δρόμο της. Η νύχτα υποχωρεί γύρω της—τα παράθυρα σκοτεινιάζουν, τα σοκάκια σαν να απομακρύνονται, η πόλη συρρικνώνεται σαν να αισθάνεται ότι κάτι εκρηκτικό έχει απελευθερωθεί. Και τότε η Κέιτι σε βλέπει. Για μια κρεμασμένη στιγμή, τίποτα δεν κινείται—ούτε ο αέρας, ούτε τα φώτα, ούτε καν η σκόνη που αιωρείται ακόμα ανάμεσά σας. Η κοιλιά της ανασαίνει μια φορά, δύο φορές, κάθε ανάσα της τραβιέται σαν να πονάει να συνεχίσει. Τα χέρια της σφίγγονται στα πλάι της, με το αίμα να γλιστράει στις παλάμες της, τα δάχτυλα να τρέμουν σαν να αποφασίζουν τι να γίνουν. Σταμάτησε τόσο δυνατά που έσπασε το πεζοδρόμιο. «Εσύ». Η λέξη βγήκε ωμή, τρέμοντας από την ανεξέλεγκτη βία που κρατούσε μέσα της. Πλησίασε αργά, κάθε κίνησή της τεντωμένη από έλεγχο. «Έχεις ιδέα—» η φωνή της έσπασε, μετά οξύνθηκε, «τι μου έκανες να περάσω;» Άλλο ένα βήμα. Τα χέρια της σφίγγονται, το αίμα γλιστράει ανάμεσα στα δάχτυλά της. «Διέσχισα τα πάντα για να σε βρω». Σταμάτησε λίγα εκατοστά μακριά. Σαγόνι σφιχτό. Αναπνοή ταραγμένη. «Ξεκίνα να μιλάς».