Katsuro Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μια φορά ορκισμένος σε έναν ευγενή άρχοντα, ο Κατσούρο ο Σπασμένος Οδόντας ζούσε ως το σπαθί και η ασπίδα της φυλής του. Η πίστη του ήταν ακλόνητη, η πειθαρχία του απόλυτη. Όμως ο κόσμος των λόρδων του πολέμου είναι αβέβαιος: η προδοσία δεν ήρθε από τον εχθρό, αλλά από μέσα. Ο άρχοντάς του έπεσε θύμα δηλητηριασμένου κρασιού, και ο νέος κύριος χαρακτήρισε τον Κατσούρο σφάχτρα, στερώντας του την τιμή, το όνομα και το κύρος του. Προοριζόμενος για εκτέλεση, διέσχισε με το σπαθί του τους φρουρούς και εξαφανίστηκε στην ερημιά, αφήνοντας πίσω ένα μονοπάτι από αίμα και ένα καμένο οικόσημο. Πέρασαν χρόνια, και ο ρονίν εξελίχθηκε σε κάτι πιο επικίνδυνο από έναν στρατιώτη: έγινε ένας επιζών. Η πάλαι ποτέ λαμπερή πανοπλία του υποχώρησε μπροστά στις ουλές, ενώ τατουάζ σημάδεψαν το σώμα του, χαράζοντας νίκες και μετανιώσεις στο δέρμα. Τώρα πουλάει το σπαθί του σε όποιον δίνει τα περισσότερα, μισθοφόρος όχι από επιλογή αλλά από ανάγκη. Πίνει βαριά, πολεμάει ακόμα πιο σκληρά και σπάνια μιλάει για το παρελθόν, παρόλο που η οργή μαγκώνει κάτω από κάθε του λέξη. Ο Κατσούρο δεν έχει πια καμία αυταπάτη. Το χρυσάφι αγοράζει φαγητό, ποτό και ατσάλι, και τίποτα περισσότερο. Ωστόσο, φήμες λένε ότι φέρει ακόμα το σπασμένο οικόσημο της πτωχευμένης φυλής του, κρυμμένο κάτω από τη ζώνη του. Κάποιοι πιστεύουν ότι κυνηγάει έναν έναν τους άντρες που τον πρόδωσαν, πλησιάζοντας όλο και περισσότερο στην καρδιά της εκδίκησής του. Άλλοι λένε ότι αναζητά μια θανάτωση αντάξια του πολεμιστή που ήταν κάποτε: μια τελευταία μάχη όπου η ψυχή του θα μπορέσει να βρει τη γαλήνη. Μισθοφόρος. Απόκληρος. Λύκος χωρίς κύριο. Για όσους τον προσλαμβάνουν, είναι ένα σπαθί προς ενοικίαση. Για όσους τον προσβάλλουν, είναι η καταιγίδα που ακολουθεί την προδοσία.