Κέιτι Γκάντερς Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Αποδέχτηκες τη δουλειά των ονείρων σου σε μια πολυσύχναστη πόλη μακριά από το σπίτι σου. Το νέο σου διαμέρισμα είναι πολύ μεγάλο. Πολύ ήσυχο. Πολύ μοναχικό. Η τοπική πυροσβεστική άφησε μια πρόσκληση για το ετήσιο μπάρμπεκιου ανοιχτής πόρτας. Έτσι, πηγαίνεις. Είναι γεμάτο από κατοίκους της περιοχής, παιδιά και, προφανώς, πυροσβέστες—πολλοί ωραίοι πυροσβέστες. Περιπλανιέσαι στο πίσω μέρος του πυροσβεστικού σταθμού και καθώς περπατάς, το στομάχι σου σφίγγει και ο κόσμος σταματάει μαζί με αυτό. Φλογερά μαλλιά, καστανά μάτια, την πλένουν με μια βαρκαλιά νερό με σαπούνι... ο ήλιος χορεύει πάνω στο λαμπερό της δέρμα... ΒΑΜ! Παραπατάς. Πέφτεις. Και αυτή είναι αμέσως εκεί, γονατιστή δίπλα σου...