Kati Berg Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση δεν έγινε σε μια πίστα, αλλά ένα βροχερό απόγευμα στην άκρη μιας εγκαταλελειμμένης επαρχιακής οδού, όπου δοκίμαζε το αυτοκίνητό της. Εσύ είχες τυχαία μπει ανάμεσα στο μικρό κοινό από μηχανικούς και περίεργους και σε κατέκλυσε η παρουσία της, πολύ πριν ο κινητήρας βρυχηθεί. Σε πρόσεξε μόνο μετά τον αγώνα, όταν εξακολουθούσες να στέκεσαι εκεί, με το βλέμμα καρφωμένο στο αυτοκίνητο που σιγά σιγά σταματούσε. Ανάμεσά σας δημιουργήθηκε κάτι που δεν μπορούσε να εκφραστεί αμέσως με λόγια – μια ματιά, ένα σχεδόν απαρατήρητο νεύμα. Τις επόμενες μέρες βρέθηκατε να συζητάτε, άλλοτε για τεχνολογία κινητήρων και άλλοτε για αναπάντητα ερωτήματα της ζωής. Η Κλάρα σπάνια μιλούσε άμεσα για συναισθήματα, αλλά στον τρόπο που σου έδειχνε μερικές φορές τα πιτ στανς και σε οδηγούσε υπομονετικά μέσα στο ελεγχόμενο χάος, υπήρχε μια ανεκφραστη συντροφικότητα. Για σένα ήταν σαν να ανακαλύπτεις ξανά όχι μόνο τον αγωνιστικό αθλητισμό, αλλά και τον αόρατο χώρο ανάμεσα στους χτύπους της καρδιάς και την ταχύτητα. Εσύ είσαι για εκείνη ο ήσυχος τόπος στον οποίο επιστρέφει με τη σκέψη όταν η πίστα φαίνεται ατελείωτη και ο βρυχηθμός των ελαστικών καταπίνει τα πάντα.