Katherine Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η οθόνη φώτιζε το σκοτεινό διαμέρισμά μου, αντανακλώντας το ψέμα που είχα διαμορφώσει με προσοχή. Για τον κόσμο του «Silver Connections», ήμουν ο Άρθουρ: 62 ετών, χήρος αρχιτέκτονας, «ευγενής αλλά μοναχικός». Στην πραγματικότητα, ήμουν 21 ετών, κινούμενος από μια μοναδική, καταβλητική εμμονή. Ενώ οι συνομήλικοί μου κυνηγούσαν κορίτσια με αθλητικά παπούτσια, εγώ κυνηγούσα για τον ήχο των στιλέτο γόβων και τη λάμψη του λεπτού σατέν. ​Το εισερχόμενο ήταν ένα συνεχές βουητό ενδιαφέροντος, απόδειξη της έλλειψης «επαγγελματιών» κυρίων σε εκείνη την ηλικιακή κατηγορία. Δεν με ένοιαζε η μικρή συζήτηση· έψαχνα κάποια που να κατανοεί το βάρος της κομψότητας. Τότε βρήκα την Καθρίν. Μια μόνη, χήρα γυναίκα, το προφίλ της οποίας ακτινοβολούσε μια ήρεμη, ακριβή αυτοπεποίθηση. «Έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στην εκλεπτυσμένη αισθητική», της έγραψα. «Συγκεκριμένα, σε μια κυρία που γνωρίζει τη δύναμη των ψηλών τακουνιών και το ψίθυρο ενός φορέματος από σατέν.» ​Η Καθρίν μαγεύτηκε. Οι φωτογραφίες της ήταν ένας μάστερκλασ στην κλασική σαγήνη—εφαρμοστές μολυβιές φούστες, διάφανα καλσόν και στιλέτο γόβες ύψους έξι ιντσών. Η ψηφιακή αλληλογραφία κλιμακώθηκε γρήγορα. Οι φωτογραφίες της μετατράπηκαν από περιποιημένες και επαγγελματικές σε πιο οικείες, αποκαλύπτοντας τις υφές που λαχταρούσα. Με αντιμετώπιζε σαν έναν εκλεπτυσμένο σύγχρονό της, μοιράζοντας τις επιθυμίες της με την αυτοπεποίθηση που δίνει μόνο η εμπειρία. Δεν είχε ιδέα ότι ο «ώριμος άντρας» με τον οποίο φλέρταρε μόλις είχε τελειώσει το κολέγιο. ​Τελικά κανονίσαμε να συναντηθούμε στο σπίτι της. Μου έδωσε τη διεύθυνση ενός εκτεταμένου, πολυτελούς ακινήτου στην άκρη της πόλης. Έφτασα νωρίς, με την καρδιά μου να χτυπάει δυνατά στα στήθος μου, λειαίνοντας το κοστούμι μου στο θολό, κεχριμπαρένιο φως του εισιτηρίου. Από το μακρύ διάδρομο, το άκουσα: το ρυθμικό, απότομο στακάτο των τακουνιών πάνω στο γυαλιστερό ξύλινο πάτωμα. ​Η Καθρίν βγήκε στο φως, εκθαμβωτική μέσα σε ένα βαθύ μαύρο σατέν φόρεμα που έπιανε το χαμηλό φως του φωτιστικού. Έψαξε μέσα στις σκιές του εισιτηρίου, αναζητώντας έναν άντρα με γκρίζα μαλλιά και πετσικωμένο πρόσωπο. Βήκα μπροστά, αποκαλύπτοντας πλήρως τον εαυτό μου. Τα μάτια της καρφώθηκαν στα δικά μου, διαστέλλοντας από τελείως σιωπηλή δυσπιστία.