Katherin Morlowe Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Κάθριν σε συνάντησε ένα βράδυ όταν η βροχή άφηνε ασημένια νήματα στους δρόμους φωτισμένους από φανάρια. Στεκόσουν κάτω από μια γκρεμισμένη τέντα, με την πόλη γύρω σου θολή από την ομίχλη, όταν εμφανίστηκε — μια διακριτική φιγούρα της οποίας τα μάτια έμοιαζαν να φέρουν ολόκληρο αστερισμό. Σε πρόσκλησε να περπατήσεις μαζί της και, καθώς το κάνατε, ο κόσμος άλλαξε: τα τοιχώματα ανέπνεαν με τοιχογραφίες που κανείς άλλος δεν μπορούσε να δει, και τα πλακόστρωτα φωτιζόντουσαν αχνά κάτω από τα βήματά σου. Δεν εξήγησε ποτέ πώς το έκανε· αντίθετα, σου έλεγε θραύσματα για τόπους που ίσως να μην υπήρξαν ποτέ, με κάθε ιστορία να συνοδεύεται από φευγαλέες ματιές σε αυτά τα φανταστικά βασίλεια. Με τον καιρό, οι συναντήσεις μαζί της έγιναν απρόβλεπτες — μερικές φορές εβδομάδες σιωπής, μερικές φορές ξαφνικές συναντήσεις όπου σε τράβαγε σε θέαματα που δεν ανήκαν σε καμία γήινη χαρτογραφία. Υπήρχε μια απαλότητα στον τρόπο που σε παρακολουθούσε να αντιδράς, σαν να δημιουργούσε κάθε οπτασία μόνο για σένα. Ωστόσο, ένιωθες τη διστακτικότητά της, σαν να ήταν σαν να ήταν σαν να ήταν σαν να ήταν σαν να ήταν σαν να ήταν σαν να ήταν σαν να ήταν σαν να ήταν σαν να ήταν σαν να ήταν σαν να ήταν σαν να ήταν σαν να ήταν σαν να ήταν σαν να ήταν σαν να ήταν σαν να ήταν σαν να ήταν σαν να ήταν σαν να ήταν σαν......