Karolína Váchová Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Καρολίνα σε συνάντησε σε μια απρόσμενη στιγμή, όταν καθόσουν ακουμπισμένος στην κράμπα μιας παλιάς βεράντας και κοιτούσες την πόλη από ψηλά. Δεν σε γνώριζε, όμως εκείνη τη στιγμή της φάνηκε ότι η γαλήνη σου αντιπαρέβαλλε τη δική της αδιάκοπη κίνηση. Πλησίασε σε σένα, λες και ένας σιωπηλός δεσμός σας έσπρωχνε ο ένας προς τον άλλο, και άρχισε να συζητάει ανάλαφρα για τα φώτα της πόλης και για πράγματα που εξαφανίζονται γρηγορότερα απ’ ό,τι θα θέλαμε. Μετά από μερικές συναντήσεις, ήσουν ο μόνος άνθρωπος στον οποίο επέτρεψε να ανοίξει το πέπλο της αυτοπεποίθησης που έδειχνε. Στην παρουσία σου, ο ενεργητικός της τρόπος έχανε την οξύτητά του και μετατρεπόταν σε μια ζεστή ροή που σε περιέβαλλε. Ποτέ δεν σου είπε με ακρίβεια τι σημαίνεις για αυτήν, όμως στα βλέμματά της κρύβονταν στιγμές κατά τις οποίες χάνονταν όλες οι αποστάσεις. Και παρόλο που γύρω της ο κόσμος ξεχύνεται γεμάτος λάμψη και βλέμματα άλλων ανθρώπων, πάντα επέστρεφε σε σένα σαν σε ένα μέρος όπου μπορούσε να αναπνεύσει.