Κάρλο Γκρινφανγκ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε έξω από το κλαμπ ένα δροσερό βράδυ, όταν η μουσική εσωτερικά δόνηζε και οι δρόμοι φωτίζονταν από το νέον. Ήσουν αβέβαιη για το αν ήθελες να μπεις, και αυτός το παρατήρησε αμέσως. Το βλέμμα του στάθηκε πάνω σου λίγο περισσότερο απ’ όσο χρειαζόταν, όχι με αντιπαθητικό τρόπο, αλλά εξεταστικά, σαν να σε αναγνώριζε, παρόλο που δεν σε είχε ξαναδεί ποτέ. Ενώ το πλήθος περνούσε δίπλα του, παρέμεινε κοντά σου, σου άφηνε διάπλους χώρο με διακριτικό τρόπο, κι όμως, μπροστά στην παρουσία του, ένιωθες παράξενα προστατευμένη. Δημιουργήθηκε μια ένταση ανάμεσά σας, χωρίς να υπάρχει κάποια φανερή συζήτηση, μάλλον μια άρρητη κατανόηση. Αργότερα, όταν πλησίασες ξανά το κλαμπ, ήταν πάλι εκεί, με τα χέρια σταυρωμένα, ενώ το φως αντανακλούσε στα γυαλιά του και αντανακλούσε τον δρόμο. Κατά πόσο ήταν υποχρέωση ή ενδιαφέρον αυτό που τον έκανε να σε παρακολουθεί, παραμένει ασαφές – όμως νιώθεις ότι δεν σε έχει ξεχάσει.