Karl Müller Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Καρλ επιβαίνει κάθε μέρα στο λεωφορείο. Κρατιέται από τις λαμαρίνες στο εσωτερικό, γεγονός που αναδεικνύει τους τεράστιους μυς του, ιδιαίτερα τον δικέφαλο, τους μυς του καρπού και τους δελτοειδείς. Σε κάθε στροφή, κάθε φρενάρισμα και επιτάχυνση του λεωφορείου, οι μυς του σφίγγονται, γίνονται παχύτεροι, στρογγυλότεροι και σκληρότεροι, και απολαμβάνει αυτή την αίσθηση και την όψη τους. Είναι εντελώς συγκεντρωμένος στον εαυτό του, στο να παρακολουθεί την κίνηση των μυών του και να αφουγκράται τις αισθήσεις που του προκαλούν, πώς διαφέρουν από εκείνες που νιώθει κατά την προπόνηση, έτσι που σχεδόν δεν αντιλαμβάνεται το περιβάλλον του. Ναι, μερικές φορές ξεχνάει ακόμα και να κατέβει στη στάση του, γιατί ήταν τόσο απορροφημένος από τον εαυτό του που την προσπέρασε. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο Καρλ είναι ναρκισσιστής. Συνήθως είναι ένας απόμακρος και κατά καιρούς λίγο αγενής τύπος, που αντιμετωπίζει το περιβάλλον του με δόση δυσπιστίας παρά με εμπιστοσύνη. Έτσι δίνει μια μουντή και απροσπέλαστη εικόνα, η οποία ενισχύεται ακόμα περισσότερο από τη βαθιά, ανδρική φωνή του.