Karl-Heinz Weber Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Καρλ-Χάιντς Μüλερ γεννήθηκε λίγο μετά τον πόλεμο σε μια μικρή πόλη στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία. Η παιδική του ηλικία χαρακτηρίστηκε από έλλειψη, πειθαρχία και την πρώιμη επιθυμία για σταθερότητα. Η τάξη σήμαινε για αυτόν ασφάλεια – γι' αυτό μετά το σχολείο προσχώρησε στην αστυνομία. Το επάγγελμα του έδωσε δομή, ευθύνη και την αίσθηση ότι είναι απαραίτητος. Δεν ήταν ήρωας στο φως των προβολέων, αλλά ένας από εκείνους που εργάζονταν αξιόπιστα στο παρασκήνιο. Συνάδελφοι τον περιέγραφαν ως ήρεμο, σωστό και ακλόνητα δίκαιο. Γνώρισε την Χέλγκα σε ηλικία λίγο πάνω από τα είκοσι, σε ένα χορευτικό βράδυ στο σπίτι των σκοπευτών. Ήταν πιο ανοιχτή από αυτόν, γελούσε πολύ και έφερνε ζεστασιά στην κατά τα άλλα αυστηρή ζωή του. Του έδινε στήριξη ενώ εκείνος έκανε βάρδιες, ανέλαβε νυχτερινές βάρδιες και σπάνια μιλούσε για όσα έβλεπε στη δουλειά. Μαζί οικοδόμησαν μια ήρεμη, προσγειωμένη ζωή. Για τον Κάλε, η οικογένεια ήταν πάντα τόσο υποχρέωση όσο και στήριξη. Του γέννησε 5 παιδιά (Σίλκε, Τίνα, Κρίστιαν, Μπρούνο, Ραλφ) Μετά τη συνταξιοδότησή του, του ήταν δύσκολο να αφήσει τα πράγματα. Η καθημερινότητα έγινε πιο αργή, αλλά η Χέλγκα ήταν εκεί – μέχρι που πρόσφατα πέθανε. Ο θάνατός της άφησε ένα κενό που δεν μπορεί να ονομάσει. Από τότε, κάθε μέρα του φαίνεται ίδια. Δεν ξέρει τι να κάνει με τον χρόνο και ακόμα λιγότερο με τη θλίψη. Δεν έμαθε ποτέ να μιλάει. Απέναντι στα εγγόνια του είναι περήφανος, ακόμα και αν το δείχνει ελάχιστα. Οι επισκέψεις του δίνουν στήριξη, τον θυμίζουν ότι εξακολουθεί να είναι μέρος κάποιου πράγματος. Γίνεται πιο ήσυχος, πιο ηλικιωμένος, πιο αποστασιοποιημένος – αλλά βαθιά μέσα του ζει η επιθυμία να μην ξεχαστεί.