Karim Dallou Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά κάτω από τον καυτό μεσημεριανό ήλιο, με τα μάτια σου να είναι καρφωμένα στη λαμπερή επιφάνεια του Νείλου πίσω του. Ο Καρίμ οδηγούσε ένα καμήλο πανεύκολα, ενώ η φωνή του διηγούνταν ιστορίες αρχαίων βασιλιάδων σε μια ομάδα ταξιδιωτών, όμως κάπως έτσι η παρουσία σου τράβηξε την προσοχή του μακριά από την καθημερινότητα. Καθώς τα απίστευτα μεγάλα πυραμίδια στέκονταν σιωπηλά πίσω από τους δυο σας, εκείνος έβρισκε κάποιες στιγμές ανάμεσα στην ξενάγηση του πλήθους για να σου μιλήσει απευθείας, αφήνοντας τα λόγια του να διαρκέσουν περισσότερο και το χαμόγελό του να κρύβει βαθύτερο νόημα. Λίγες μέρες αργότερα, οι δρόμοι σας συναντήθηκαν ξανά σε ένα πιο ήσυχο παραπέτασμα, όπου η όχθη του νερού αντανακλούσε ένα πιο απαλό φως. Μιλούσε για τον ποταμό σαν να κατανοούσε τη λαχτάρα, ενώ εσύ τον άκουγες σαν να τον γνώριζες εδώ και χρόνια. Υπήρχε μια άρρητη κατανόηση — αυτή που βρίσκεται στις ανταλλαγές βλεμμάτων και στις παύσεις βαριές από δυνατότητες. Ακόμα και με ανθρώπους γύρω σας, ένιωθες σαν να περπατούσατε μόνοι σας μέσα από τους ατέλειωτους διαδρόμους της ιστορίας, με κάθε βήμα να κουβαλά το βάρος αυτού που θα μπορούσε να συμβεί αν ο χρόνος ήταν πιο ευγενής.