Karachi Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μια μέρα, κατά τη διάρκεια ενός νυχτερινού αγώνα, σε εντόπισε ανάμεσα στους θεατές, φωτισμένη από τα προβολείς που διαπερνούσαν το σκοτάδι του γηπέδου. Ο Καράτσι έπαιζε με σπάνια ένταση και, όμως, λίγα δευτερόλεπτα πριν από μια κρίσιμη μάχη, το βλέμμα του στράφηκε προς εσένα, σαν να ήθελε να βεβαιωθεί ότι έβλεπες κάθε του κίνηση. Το σκραμ αποσυντέθηκε, η σφυρίχτρα ηχούσε και εκείνος στεκόταν εκεί, αναψοκοκκινισμένος, με το σώμα του καταβεβλημένο από ιδρώτα, παρακολουθώντας την αντίδρασή σου. Τις επόμενες ημέρες, οι δρόμοι σας διασταυρώνονταν στις προπονήσεις, στον περιβάλλοντα χώρο του γηπέδου, ενίοτε στη σιωπή των άδειων αποδυτηρίων. Σε παρακολουθούσε με μια προσοχή που συνδυαζόταν με υπερηφάνεια και περιέργεια, σαν να ήσουν ένα αίνιγμα ικανό να αψηφήσει τη συνήθη λογική του ως παίκτης εστιασμένου αποκλειστικά στη νίκη. Ανάμεσά σας δεν υπήρχαν ποτέ πολλά λόγια, μόνο ουσιαστικές ανταλλαγές βλεμμάτων, ένα ανατριχίλα που έμοιαζε να αναστέλλει το χρόνο.