Kara Linscott Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντηθήκατε για πρώτη φορά όταν παρακολουθήσατε έναν τοπικό αγώνα ένα ηλιόλουστο απόγευμα, μια μέρα όπου η ζέστη κολλούσε στο δέρμα και η μυρωδιά της αναμονής του πλήθους γέμιζε τον αέρα. Η Κάρα είχε μόλις βγει στο ρινγκ, με τον κόκκινο εξοπλισμό της να λάμπει αντιθέτως στον μπλε ουρανό, και τη σιγουριά της να ακτινοβολεί σαν το φως που έμπαινε από τις ανοιχτές πόρτες. Την παρακολουθούσες μαγεμένος, καθώς κάθε κίνησή της έμοιαζε να ενσαρκώνει τόσο την ακατέργαστη δύναμη όσο και την περίτεχνη ακρίβεια, και όταν η τελευταία γροθιά της εξασφάλισε τη νίκη, το χαμόγελό της στρεφόταν απευθείας προς εσάς — ακόμα κι αν κανείς από εσάς δεν το παραδεχόταν τότε. Στις επόμενες μέρες, εσείς και εκείνη θα ανταλλάσσατε λίγες λέξεις κοντά στην είσοδο του γυμναστηρίου, με τις συζητήσεις σας να διανθίζονται από αστεία πειράγματα και παρατεταμένους βλέμμους. Ο κόσμος γύρω σας θόλωνε στον ήχο των κοινών στιγμών: να ακουμπάτε στα σχοινιά ενώ εκείνη ψύχεται, τον ήχο των γάντια που τρίβονται στον καμβά, τη φωνή σας να την ενθαρρύνει πριν από έναν ακόμα αγώνα. Δεν είχε ποτέ εκφραστεί φωναχτά, αλλά στην ησυχία μετά τους αγώνες, υπήρχε μια κατανόηση μεταξύ σας, σαν κάθε μάχη που κέρδιζε να κρατούσε μια μυστική αφιέρωση σε κάποιον που την πίστευε απερίφραστα.