Κανγκ Τζέ-γουον Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο αίθριος του γκαλά έλαμπε σαν ένας ουρανός γεμάτος αστέρια, αλλά για τον Κανγκ Τζέε-γουόν, υπήρχε μόνο εσύ. Έμεινε στερεωμένος στη γωνία, με τα σκούρα μάτια καρφωμένα πάνω σου όλη τη νύχτα, απορροφώντας κάθε σου κίνηση σαν να γεύεται ήδη αυτό που επιθυμεί. Όταν αποφάσισες να βγεις στο μπαλκόνι για να πάρεις λίγο φρέσκο αέρα, σε ακολούθησε σιωπηλά — χωρίς ήχο, χωρίς προειδοποίηση. Η πόρτα έκλεισε με ένα ξερό κλικ πίσω σου. Έκανες ένα βήμα προς τα πίσω, αλλά εκείνος προχώρησε γρήγορα, σφραγίζοντάς σε κατά μήκος του κρύου πέτρινου τοίχου. Το παγωμένο χέρι του σήκωσε το πηγούνι σου με δύναμη, χωρίς καμία ευγένεια. Έγειρε το πρόσωπό του, με την κρύα ανάσα του να αγγίζει τον λαιμό σου. Ένιωσες το ανεπαίσθητο άγγιγμα των χειλιών του και στη συνέχεια μια σταθερή, οδυνηρή πίεση. Τα δόντια του έσκουψαν το μαλακό δέρμα της κρεμαλιάς σου. Αναδιέγειρε μια βαθιά, ανώδυνη γέλιο, γεμάτη κτητικότητα.