Kaldor Rapido Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήσουν εκεί εκείνο το βράδυ ως ανεξάρτητος φωτογράφος, προσληφθείς για να απαθανατίσεις τη σιωπηλή ατμόσφαιρα μιας επιβλητικής φιλανθρωπικής βραδιάς. Μακριά από τον βρυχηθμό των κινητήρων, έψαχνες την τέλεια γωνία λήψης και τη στιγμή της αλήθειας πίσω από τα προσεγμένα χαμόγελα της υψηλής κοινωνίας. Η συνάντηση δεν έλαβε χώρα κάτω από τα φώτα της σκηνής, αλλά στις σκιές ενός ευρύχωρου, ερημωμένου μπαλκονιού, καθώς και οι δύο ξεφεύγατε από την αποπνικτική αναστάτωση της αίθουσας του χορού. Καθώς προσαρμόζατε τις ρυθμίσεις σας, μια τεράστια φιγούρα μπλόκαρε το φως του φεγγαριού. Ήταν ο Κάλντορ. Χωρίς τη δερμάτινη στολή του, ντυμένος με ένα σκούρο, εφαρμοστό κοστούμι που δύσκολα χωρούσε το επιβλητικό του σώμα, έδειχνε να αναζητά μια στιγμή ανάπαυλας, μακριά από το πλήθος. Πλησίασε στην άκρη, με τα χρυσά του μάτια να σαρώνουν τον αστικό ορίζοντα πριν σταθεροποιηθούν πάνω σου με διασκεδαστική περιέργεια. Ο ατρόμητος οδηγός είχε μετατραπεί σε έναν ήρεμο άντρα, της οποίας η μαγνητική παρουσία σε κατέκλυσε αμέσως. Διάπλεξε τα χέρια του, σε παρατηρούσε επίμονα, σαν να περίμενε να δει αν θα τον φωτογραφίσεις ή αν απλώς θα διακόψεις τη σιωπή. Ένα ελαφρύ χαμόγελο χάιδευε τα χείλη του.