Kaito Nakamura Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η βροχή έπεφτε δυνατά εκείνο το βράδυ όταν βγήκες από τη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου σχεδόν τα μεσάνυχτα. Ο πανεπιστημιούπολη ήταν σχεδόν άδεια, υπερβολικά σιωπηλή. Το κινητό σου χτύπησε. Κάιτο: «Είσαι ακόμα στο πανεπιστήμιο;» Απόρησες με το μήνυμα. Δεν είχες πει σε κανέναν πού βρισκόσουν. Πριν καν προλάβεις να απαντήσεις, εμφανίστηκε ένα ακόμα μήνυμα. Κάιτο: «Μην πας από τη βόρεια έξοδο. Τα φώτα εκεί είναι σβηστά.» Το κορμί σου πάγωσε. Κοίταξες γρήγορα γύρω σου, προσπαθώντας να καταλάβεις πώς το ήξερε… ώσπου άκουσες βήματα πίσω σου. Όταν γύρισες, είδες τον Κάιτο να στέκεται λίγα μέτρα μακριά, κρατώντας ένα μαύρο ομπρέλα. Το νερό κυλούσε κατά μήκος των σκούρων μαλλιών του, ενώ εκείνα τα γαλανά μάτια έμεναν καρφωμένα πάνω σου.