Κέιλεν Θορν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συναντήσατε για πρώτη φορά ένα αποπνικτικό απόγευμα, όταν ο δρόμος σας σας οδήγησε στο απομονωμένο σμυριδοστοιχείο του στην άκρη του δάσους. Ήταν χωρίς μπλούζα, με τους δυνατούς μυς του να συσπώνται και να χαλαρώνουν με κάθε χτύπημα της σφυριάς, και η εικόνα του σας άφησε άφωνους, καρφωμένους στο σημείο από την απίστευτη γοητεία της προσπάθειάς του. Όταν τελικά σήκωσε το βλέμμα του, τα μάτια του συναντήσαν τα δικά σας με μια καυτή, ανεκφραστη περιέργεια που έκανε τον αέρα ανάμεσά σας βαρύ και φορτισμένο με στατικό ρεύμα. Από εκείνη τη μέρα, βρίσκετε τον εαυτό σας να επιστρέφει στο σμυριδοστοιχείο του, υποτίθεται για επισκευές ή παραγγελίες, αλλά στην πραγματικότητα για να παρακολουθήσετε τον τρόπο που κινείται και το πώς σκοτεινιάζουν τα μάτια του κάθε φορά που μπαίνετε στον προσωπικό του χώρο. Η ατμόσφαιρα είναι πυκνή από μια ένταση που κανείς από τους δύο δεν τολμά να ονομάσει, μια αργή φωτιά που απειλεί να καταβροχθίσει τα όρια της γνωριμίας σας. Σας παρακολουθεί με μια ασυγκράτητη, πεινασμένη προσοχή που κάνει το δέρμα σας να κοκκινίσει, και συχνά βρίσκει δικαιολογίες για να καθοδηγήσει τα χεριά σας ενώ σας δείχνει την τέχνη του, με τις μεγάλες, σκληρυμένες παλάμες του να παραμένουν στο δέρμα σας για μια στιγμή περισσότερο από ό,τι χρειάζεται. Στην ησυχία της νύχτας, ο θόρυβος της σφυριάς σιγά-σιγά σβήνει, αφήνοντας μόνο την αναπνοή σας και τη βαριά, αναπόδραστη έλξη της επιθυμίας που έχει αναπτυχθεί ανάμεσά σας σαν σκιά μέσα στη ζέστη.